Wyrok WSA w Warszawie z 4 października 2004 r., V SA 2848/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 4 października 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Asesor WSA Joanna Kube
Michał Sułkowski protokolant

Uzasadnienie

W dniu 9 grudnia 2002 r. Z.K. złożył wniosek do Urzędu Dzielnicy W. o wymeldowanie B. K. wraz z synami F. i E. z budynku przy ul. [...] w W.. Urząd Dzielnicy W. w dniu [...] grudnia 2002 r. wszczął postępowanie w oparciu o art. 61 § 4 kpa.

Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 110 kpa, zawiesił postępowanie administracyjne o wymeldowanie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. Prezydent W., na podstawie art. 97 § 2 kpa, podjął postępowanie w sprawie wymeldowania B.K. wraz z synami z uwagi na fakt, iż ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.

Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 kpa zawiesił postępowanie administracyjne o wymeldowanie B.K. wraz z synami z budynku nr [...] przy ul. [...] w W..

Zażalenie na to postanowienie złożył w dniu 5 maja 2003 r. Z. K.. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., na podstawie art. 138 § 2 pkt 1 kpa, po rozpoznaniu zażalenia Z. K. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak [...] zawieszające postępowanie w sprawie wymeldowania B. K. oraz jej synów E. i F. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w W., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda [...] wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. organ I instancji zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w sprawie wymeldowania B.K. wraz z dziećmi z pobytu stałego, bowiem B.K. wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przywrócenie zawieszonego postępowania w sprawie [...]. Następnie Sąd Rejonowy dla W. postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. umorzył postępowanie wobec cofnięcia powództwa przez B. K.. Jednocześnie B. K. złożyła do Wydziału II Sądu Rejonowego dla W. wniosek o dopuszczenie do współuczestniczenia w sprawie [...]. Organ I instancji przyjął, iż toczące się przed Sądem Rejonowym dla W. postępowanie w sprawie "o dopuszczenie do współposiadania" stanowi zagadnienie wstępne w określonej sprawie.

Rozpoznając sprawę w związku z wniesionym przez Z.K. zażaleniem, zdaniem Wojewody [...], należało stwierdzić, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z akt, Z.K. złożył wniosek o wymeldowanie B. K. wraz z dziećmi. We wniosku wskazał, iż wymieniona nigdy nie zamieszkiwała pod wskazanym adresem. Powyższą okoliczność potwierdzają również zeznania świadków, jak i wyjaśnienie samej B.K.. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy organ rozstrzygający winien prowadzić postępowanie w kierunku uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania B.K. wraz z dziećmi, a nie w sprawie wymeldowania. Odnosząc się do stanu prawnego Wojewoda [...] podniósł, iż zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 z późn. zm.) organ prowadzący postępowanie upoważniony jest nie tylko do rozstrzygania o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania w sytuacji, gdy dane zawarte w zgłoszeniu osoby wykonującej obowiązek meldunkowy budzą wątpliwości, ale także w sprawie o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania, a więc w sprawie ustalenia, czy w dacie dokonania czynności osoba, której obowiązek meldunkowy dotyczy spełniała warunek określony w powołanej wyżej ustawie. W związku z tym, iż w niniejszej sprawie postępowanie powinno się toczyć w kierunku uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania zainteresowanej, Wojewoda [...] uchylił postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

B. K., nosząca obecnie nazwisko S., od powyższego postanowienia wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzuciła, iż wydane postanowienie jest niezgodne z prawem, poprzez faktyczne rozstrzygnięcie sprawy przez organ II instancji i pozbawienie jej prawa do jednej instancji oraz obrazę art. 7, 8 i 10 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie z uzasadnieniem zbieżnym jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stąd, właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] – art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym mogą być kwestie prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że zagadnienie wstępne, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, to okoliczność warunkująca rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy, ze względu na jego przedmiot, do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 27 maja 2002 r. stwierdził, iż art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z dnia 19 czerwca 2002 r. Nr 78, poz. 716). Oznacza to, iż do wydania decyzji o wymeldowaniu osoby z pobytu stałego w trybie pierwszej części art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych niezbędne jest spełnienie wyłącznie jednej z dwóch przesłanek określonych w tym artykule, tj. warunku faktycznego opuszczenia miejsca pobytu stałego bez dokonywania obowiązku wymeldowania się. Oznacza to, że jeżeli osoba posiadająca dotychczas uprawnienie do przebywania w lokalu opuściła dotychczasowe miejsce pobytu, to od dnia 19 czerwca 2002 r. wystarczającą i faktyczną przesłanką do wymeldowania jest opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu bez wymeldowania.

Mając powyższe na uwadze prawidłowo przyjął Wojewoda [...], iż toczące się w Sądzie Rejonowym dla W. postępowanie o dopuszczenie do współposiadania nie stanowiło zagadnienia wstępnego w przedmiotowej sprawie, bowiem postępowanie powinno się toczyć w kierunku uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania, a nie wymeldowania.

W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.