Wyrok WSA w Warszawie z 23 stycznia 2004 r., V SA 3105/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 23 stycznia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi H. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich - oddala skargę -

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - H. Szafrańska-Falkiewicz (spr.), Sędzia NSA del. do WSA - C. Zieliński, Sędzia WSA - K. Madalińska-Urbaniak
- A. Opyrchał protokolant

Uzasadnienie

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 127§3 oraz art. 154§1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z poźn. zm.) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2003r., Nr [...] o odmowie uchylenia decyzji własnej.

Z ustalonego przez organ stanu faktycznego wynika, iż:

decyzją z dnia [...] sierpnia 1999r., Nr [...] Kierownik Urzędu odmówił przyznania H. D. uprawnień kombatanckich określonych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z tytułu działalności w Armii Krajowej.

Stanowisko niniejsze Kierownik Urzędu utrzymał decyzją z dnia [...] marca 2000r., Nr [...] stwierdzając, że dowody przedłożone przez stronę dotyczące działalności w Armii Krajowej nie są wiarygodne.

Na powyższą decyzję H. D. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 17 stycznia 2001r. ją oddalił, uznają zaskarżoną decyzje za zgodną z prawem.

Pismem z dnia [...] marca 2002r. H. D. wystąpił ponownie z wnioskiem o nadanie uprawnień kombatanckich. Wniosek ów organ potraktował jako wniosek o uchylenie decyzji własnej i rozpatrzył w trybie art. 154 kpa. Ustalił, iż postępowanie w efekcie, którego została wydana decyzja z dnia [...] sierpnia 1999r., następnie decyzja ją utrzymująca z dnia [...] marca 2000r. nie zostało dotknięte wadliwością, co również potwierdził wyrok wyżej cytowany i decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r., Nr [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2000r. oraz decyzją ją poprzedzającej z dnia [...] sierpnia 1999r.

Następnie H. D. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww decyzją. W jego uzasadnieniu nie przedstawił żadnych nowych okoliczności dotyczących działalności w A. K. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem strona zarówno na etapie postępowania weryfikacyjnego jak i obecnie nie przedstawiła okoliczności wskazujących na możliwość uzyskania uprawnień z tytułu przewidzianego w ustawie o kombatantach i orzekł jak wyżej.

Decyzję z dnia [...] czerwca 2003r., Nr [...] H. D. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o ponowne rozpatrzenie. Nadto stwierdził, iż żadnych dodatkowych dokumentów nie może dostarczyć.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie. Powtórzył argumentację zawartą w poprzednio wydanych decyzjach. Ponadto zaznaczył, iż przedmiotem skargi jest decyzja wydana w wyniku rozstrzygnięcia wniosku rozpatrzonego w trybie art. 154 kpa. Cytując przepis art. 154§1 kpa stwierdził, iż skarżący nie wskazał na jakiekolwiek okoliczności, by za wzruszeniem ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony. Zatem uznając, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w powołanym przepisie odmówił uchylenia decyzji własnej w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich określonych we wcześniej powołanej ustawie z dnia 24 stycznia 1991r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z poźn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

S k a r g a n i e z a s ł u g u j e na u w z g l ę d n i e n i e.

Skarżący wnioskiem z dnia [...] marca 2002r. – rozpatrzonym przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w trybie art. 154 kodeksu postępowania administracyjnego - wniósł o uchylenie decyzji własnej organu z dnia [...] kwietnia 2003r., Nr [...].

Stosownie do dyspozycji art. 154§1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Wzruszenie decyzji w tym trybie jest oparte na dwóch przesłankach, które muszą zachodzić łącznie:

1. przesłance nienabycia praw przez żadną ze stron postępowania. Przez prawa nabyte należy rozumieć wszelkiego rodzaju prawa, które powstają m. in. prawo do pewnych świadczeń, wykonywania określonej działalności;
2. przesłance wskazującej, że za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Do organu należy ocena tego czy interes społeczny przemawia za wzruszeniem decyzji i do niego również należy ocena słuszności interesu strony. Chodzi tu bowiem o wiążącą ocenę skutków prawnych, które wywoła uchylenie lub zmiana decyzji.

W świetle powyższego decyzja ostateczna Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] marca 2000r., Nr [...] nie mogła być wzruszona w trybie art. 154§1 kpa, albowiem za jej uchyleniem, jak słusznie podkreślił organ wydający decyzję, nie przemawiał interes społeczny, ani słuszny interes strony, tak wiec jedna z wymaganych, ww przesłanek nie zachodziła. Zatem brak było podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji, jako że została wydana zgodnie z prawem.

W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.