Uzasadnienie
Dyrektor Urzędu Celnego w R., decyzją z dnia... czerwca 1996 r. zawartą w dowodzie odprawy celnej przywozowej nr... dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym silnik ze skrzynią biegów, zawieszenie przednie i tylne, układ kierowniczy oraz koła jezdne zgłoszone do odprawy celnej przez W. R.. Natomiast dnia... czerwca 1996 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym decyzją zawartą w dowodzie odprawy celnej przywozowej nr... nadwozie samochodu osobowego..., rok produkcji... zgłoszone do odprawy celnej przez A. B..
Z w/w części zmontowano pojazd samochodowy m-ki...t, który został następnie zarejestrowany Urzędzie Rejonowym w D. na nazwisko A. B.. Podstawę do zarejestrowania pojazdu stanowiły m.in. dokumenty przedłożone przez A. B. i W. R. przy odprawach celnych.
Postanowieniem z dnia...04.1998 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W., na podstawie przepisu art. 240 § 1 pkt. 5, art. 241 § 1, art. 243 § 1 i art. 244 § 1 Ordynacji podatkowej, wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia... czerwca 1996 r. Natomiast postanowieniem z dnia...06.1998r. Dyrektor Urzędu Celnego w R. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia... czerwca 1996 r. i następnie decyzją z dnia....05.1998 r. uchylił decyzję z dnia... czerwca 1996 r. i orzekł o przekazaniu sprawy do rozpatrzenia przez Dyrektora Urzędu Celnego w W..
Dyrektor Urzędu Celnego w W. decyzją z dnia...05.1998 r. nr... uchylił decyzję zawartą w dowodzie odprawy celnej DOC nr... z dnia....06.1996 r. i dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym sprowadzony w stanie nie zmontowanym (rozmontowanym) samochód osobowy m-ki..., określając należności celne. Decyzja ta została doręczona A. B. w dniu...06.1998 r.
Po rozpatrzeniu odwołań stron, Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia...06.1999 r. nr... utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia... 05.1998 r. Decyzja Prezesa GUC z...06.1999 r. została doręczona A. B. w dniu 24.06.1999 r., do rąk dorosłego domownika w trybie art. 43 kpa.
Skargę A. B. na powyższą decyzję Prezesa GUC Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił postanowieniem z dnia 12 stycznia 2000 r., sygn. akt. V SA 2184/99.
W piśmie z dnia 11.09.2000 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 12.09.2000 r., A. B. wystąpił do Prezesa GUC z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia...06.1999 r. nr...oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia..05.1998 r. nr... w trybie art. 248 § 2 Ordynacji podatkowej zarzucając rażące naruszenie prawa.
Decyzją z dnia...03.2001 r. nr.., wydaną na podstawie art. 249 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej Prezes GUC odmówił rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia...05.1998 r. oraz decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia...06.1999r.
Od decyzji tej strona wniosła odwołanie zarzucając naruszenie art. 121 §1, art. 122 i art. 130 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej.
Decyzją z dnia...05.2001r., nr..., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej, Prezes GUC utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia...03.2000 r. o odmowie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Po rozpatrzeniu skargi A. B. na tę decyzję, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt VSA 1830/01 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia... maja 2001 r. wskazując na naruszenie przez organ II instancji przepisu art. 130 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania strony na decyzję Prezesa GUC z dnia...03.2001 r. nr..., Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia... czerwca 2003 r. utrzymał w mocy tę decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, że art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej dopuszcza stwierdzenie nieważności tylko decyzji ostatecznej, którą w niniejszej sprawie była decyzja Prezesa GUC. Zgodnie z dyspozycją art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej organ odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia W niniejszym przypadku decyzja Prezesa GUC została skutecznie doręczona stronie w dniu...06.1999 r., a wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony w dniu 11.09.2000 r. – zasadnym więc było wydanie decyzji odmawiającej rozpatrzenia wniosku.
W skardze z dnia 9 września 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. B. zarzucił naruszenie podstawowych zasad podatkowego postępowania administracyjnego określonych w art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej, a ponadto art. 210 § 1 pkt. 6 i § 4 w zw. z art. 247 § 3 tej ustawy poprzez brak właściwego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje.
Wbrew odmiennemu stanowisku organów celnych, do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia...09.2000 r. zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (jedn. tekst Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802) oraz na podstawie art. 262 tegoż kodeksu odpowiednio przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów Prawa celnego.
Zgodnie z art. 2652 pkt 2 Kodeksu celnego, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego organ celny nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt FPS 7/02 wyrażony został pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, że w stosunku do postępowań zakończonych decyzją ostateczną termin 3-letni należy liczyć od dnia wejścia w życie art. 2652 Kodeksu celnego, gdyż przepis ten zawiera samodzielne uregulowanie, niezależne od treści przepisów Ordynacji podatkowej.
Przepis art. 2652 został dodany do Kodeksu celnego przez art. 1 pkt 79 lit.b ustawy z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmianie ustawy – Kodeks celny (Dz. U. Nr 42, poz. 402) i wszedł w życie z dniem 21 maja 1999 r.
Liczony od tej daty 3-letni termin do stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa GUC z dnia.. czerwca 1999 r. został zachowany przez skarżącego wobec złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji w dniu... września 2000 r.
Oznacza to w konsekwencji, że dokonana przez organ celny II instancji odmowa wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z powodu upływu terminu przewidzianego w art. 249 Ordynacji podatkowej nastąpiła z naruszeniem tego przepisu jako nie mającego zastosowania w sprawie, jak również przepisu art. 365 2 Kodeksu celnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.
Z tych przyczyn i na podstawie przepisu art.145 § 1 pkt. 1 a) i art. 135 oraz art.210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.