Wyrok WSA w Warszawie z 25 listopada 2004 r., V SA 3813/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w W. z dnia... sierpnia 2003 r. Nr... w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. W. kwotę... zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędziowie WSA - Beata Krajewska, WSA - Marzenna Zielińska
- Magdalena Tołwińska protokolant

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia... sierpnia 2003 r. Dyrektor Izby Celnej Port Lotniczy w W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia...05.2003 r. nr... przez pełnomocnika A. W.-K. N..

W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby wskazał, że w myśl art. 262 ustawy Kodeks celny w sprawach celnych mają zastosowanie art. 12 i przepisy działu IV ustawy Ordynacja Podatkowa. Zgodnie z art.223 §2 pkt 1 Ordynacji Podatkowej odwołanie składa się w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. W myśl art.148 § 1 Ordynacji Podatkowej osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Zgodnie z art.150 § 1 Ordynacji w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub art.149:

1. poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę,
2. pismo składa się na okres 7 dni w urzędzie gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

Zgodnie z § 2 art.150 zawiadomienie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §2, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W przedmiotowej sprawie, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego wobec niemożności jej doręczenia w trybie art.148 § 1, była dwukrotnie awizowana w dniach 10 czerwca 2003 r. i 17 czerwca 2003 r. co wynika z adnotacji doręczyciela. W takiej sytuacji termin doręczenia przesyłki określony w art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej upłynął w dniu 17 czerwca 2003 r. a dla skuteczności tego doręczenia we wskazanym terminie, nie ma znaczenia fakt, że po jego upływie pełnomocnik faktycznie odebrała przesyłkę w dniu 30 czerwca 2003r., co powoduje, że odwołanie wniesione w dniu 11 lipca 2003 r. należy uznać za wniesione z uchybieniem terminu.

Na powyższe postanowienie A. W. złożył w dniu 8 września 2003r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucił organowi naruszenie art.122, art.144, art.148§2 pkt 2, art 150, art. 210§4, art. 212, art. 223§2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej, a poprzez to obrazę przepisów art.120, art. 121§1, art.124 ustawy Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skargi wnioskodawca podniósł, jego zdaniem, niezgodne z prawem wyeliminowanie przez organ celny właściwego sposobu doręczenia, który powinien być regułą w postępowaniu administracyjnym(podatkowym) poprzez przyjęcie niewłaściwej, w stanie faktycznym, fikcji doręczenia. W ocenie skarżącego regulacja dotycząca fikcji doręczenia nie zawiera opcji, iż w przypadku odbioru przez adresata pisma po upływie 7 dni od otrzymania awiza doręczenie przestaje być skuteczne. Skoro zaskarżona decyzja została bezpośrednio odebrana przez pełnomocnika strony w dniu 30 czerwca 2003r.,od tej daty biegnie termin do wniesienia odwołania.

Wnioskodawca ponadto podkreślił, iż jedną przesłanek pozwalających na przyjęcie określonej w art. 150 Ordynacji podatkowej fikcji doręczenia jest stwierdzenie "niemożności" doręczenia pisma w trybie art. 148 (doręczenie właściwe) lub 149 (doręczenie zastępcze).Niemożność ta powinna być potwierdzona odpowiednim dowodem. Brak takiego dowodu czyni bezpodstawnym przyjęcie fikcji doręczenia pisma na podstawie art. 151§2 ustawy Ordynacja podatkowa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż myśl art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisów wprowadzających ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02 Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W powyższym kontekście – oceniając skargę stwierdzić należy, że zasługuje ona na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa, którego naruszenie zarzuca skarżący, koniecznym warunkiem skutecznego doręczenia zastępczego jest pozostawienie pisemnego zawiadomienia o złożeniu przesyłki (w przypadku doręczenia pisma przez pocztę, co miało miejsce w sprawie niniejszej) w placówce pocztowej (art.150§1pkt 1 i §2). W tych przypadkach doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu na jaki zostało złożone.

Decyzja organu I instancji została wysłana na adres wskazany przez pełnomocnika. Z dowodu zwrotnego poświadczenia odbioru nie wynika czy i w jaki sposób doręczyciel powiadomił adresata o przesyłce. Brak informacji o dokonaniu tzw." awiza" w dniu 10 czerwca 2003r. jak również o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce wobec braku adnotacji na druku dowodu doręczenia o przyczynie nieoddania przesyłki adresatowi, w ocenie Sądu nie uprawniał organu odwoławczego do ustalenia, że doręczenie to zostało skutecznie dokonane z dniem 10 czerwca 2003r. Doręczenia nie można bowiem uznać za dokonane, jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający jak również pozostawienie przesyłki bez adnotacji na druku dowodu doręczenia o przyczynie nieoddania przesyłki adresatowi, a także administratorowi domu nie może być uznane za skuteczne doręczenie (wyrok NSA z 28 czerwca 2001r II SA 2871/00 wyrok NSA z 20 marca 2002r II SA/GD2552/99 odnoszące się do trybu doręczenia przewidzianego w art. 44 k.p.a. odpowiednika art. 150 Ordynacji podatkowej).

Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Sądu organ odwoławczy z naruszeniem art. 150 Ordynacji podatkowej ustalił termin doręczenia decyzji adresatowi.

Jednocześnie Sąd nie podzielił argumentów skarżącego, iż w przypadku odbioru pisma przez adresata po upływie 7 dni od otrzymania "awiza" datą doręczenia pisma jest dzień bezpośredniego odebrania przesyłki.

Zgodnie z art. 150§1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2003r. co do pism pozostawionych w urzędzie pocztowym termin ich odbioru czyli termin w którym powinny być odebrane przez adresata w placówce oddawczej wynosił 7 dni. Odebranie pisma przez adresata po upływie określonego w tym przepisie terminu, może nastąpić, niemniej dzień faktycznego odbioru pisma po tym terminie nie będzie dla niego datą doręczenia.

Z przyczyn, o których mowa powyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając iż zaskarżone postanowienie narusza przepisy proceduralne art. 122, art.150, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na mocy art. 145§1 pkt 1 lit "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.