Wyrok WSA w Warszawie z 10 grudnia 2004 r., V SA 4358/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 10 grudnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę

Skład

sędzia NSA Ewa Jóźków przewodniczący, sprawozdawca
sędzia WSA Dorota Mydłowska
sędzia WSA Jolanta Bożek
Rafał Dul protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał zgłoszenie celne SAD nr [...] dokonane przez A.W. z dnia [...] marca 2000 r. za nieprawidłowe. Decyzja została wysłana za pośrednictwem poczty w dniu [...] marca 2003 r.:

* na adres dla doręczeń ustanowionego przez Stronę pełnomocnika - doradcy podatkowego

P.M. i zwrócona, po awizowaniu w dniach [...] i [...] marca 2003 r. do nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" oraz

* na adres miejsca zamieszkania Strony, gdzie odbiór pokwitowała w dniu [...] marca 2003r.

matka Skarżącego E.W., mieszkająca pod w/w adresem.

Odwołanie od decyzji zostało nadane w urzędzie pocztowym [...] czerwca 2003 r.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. [...] Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od w/w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. została doręczona w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej w dniu [...] marca 2003 r. Ponieważ odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym dnia [...] czerwca 2003 r. zostało ono wniesione z uchybieniem terminu określonego w art.. 223 § 2 Ordynacji podatkowej.

A.W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w postanowienie Dyrektora Izby Celnej, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W skardze zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 253 §2 pkt 1 i art. 254§2 kodeksu celnego i art. 120. I21§1, 122. 124. 144. 145§2. 148§2 pkt 2, 150§2, 151, 210§4, 212, 223§2 pkt 1, 228§ pkt 2 Ordynacji podatkowej. Rozwijając zarzuty zawarte w skardze oraz w piśmie procesowym z [...] czerwca 2004 r. Skarżący podniósł, że w dniu [...] marca 2003 r. cofnął pełnomocnictwo udzielone P.M. o czym zawiadomił Urząd Celny w P. faxem w dniu [...] marca 2003 r. a następnie pismem poleconym z dnia [...] marca 2003 r. Cofnięcie pełnomocnictwa było przyczyną odmowy przyjęcia pisma przez dotychczasowego pełnomocnika. Wskazał, że pomimo tego organ celny uznał za prawidłowe doręczenie decyzji dokonane do rąk osoby nieuprawnionej do jej odbioru.

Zarzucił organowi celnemu, że ten błędnie nie zaznaczył na przesyłce skierowanej na adres zamieszkania Skarżącego, iż sprawa dotyczy jego działalności gospodarczej. Podniósł, że jemu, jako podmiotowi prowadzącemu firmę, pismo powinno być doręczone w siedzibie podmiotu osobie upoważnionej do odbioru pism.

W ocenie Skarżącego decyzja wydana przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. została skutecznie doręczona stronie (tj. K.N. - pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie w dniu [...] kwietnia 2003 r.) w dacie przekazania przez E.W. pisma pełnomocnikowi i w konsekwencji dopiero z dniem [...] czerwca 2003 r. wywiera ona skutki związane z doręczeniem zarówno dla strony, jak i organu, który ją wydał.

Podniósł ponadto, że Dyrektor Izby Celnej dokonał rozstrzygnięcia w sprawie, która uległa przedawnieniu, w związku z czym organ winien był wydać decyzję o umorzeniu postępowania, a nie postanowienie o wniesieniu odwołania po terminie.

W" odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i dodatkowo wyjaśnił, że wobec faktu, iż pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu w placówce pocztowej pisma skierowanego na adres pełnomocnika P.M. datowane było na dzień [...] marca 2003 r. i w tym dniu organ został powiadomiony o cofnięciu pełnomocnictwa, uznać należy, że decyzja została skutecznie doręczona na adres zamieszkania Strony w trybie art. 148 Ordynacji podatkowej w dniu [...] marca 2003 r.

Podniósł, że za bezpodstawny należy uznać zarzut Strony, że prowadzona przez A. W. firma stanowi jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej. W świetle obowiązujących przepisów A.W. jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. W związku z tym należało dokonać doręczenia w miejscu zamieszkania lub pracy Skarżącego, a w przypadku nieobecności adresata doręczyć przesyłkę dorosłemu domownikowi, co zostało wykonane poprzez doręczenie decyzji dnia [...] marca 2003 r. E.W. matce skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2003 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej.

A.W. prowadzący działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest osobą fizyczną a nie jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, jak podnosił w skardze (por. postanowienie SN z 4.9.1996r. IIIARN 33/96 OSN 1997, Nr 6. poz. 89).

Zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, natomiast zgodnie z art. 145§ 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. Dnia [...] stycznia 2003 roku do Urzędu Celnego w P. wpłynęło pismo zawierające pełnomocnictwo doradcy podatkowego- P.M. do reprezentowania A.W. w postępowaniu celnym.

W niniejszej sprawie jest niesporne, że wskazana na wstępie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2003 r. została wysłana za pośrednictwem poczty w dniu [...] marca 2003 r. zarówno na adres wskazany przez pełnomocnika jak i na adres miejsca zamieszkania skarżącego.

Zgodnie z art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub art.149 poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zgodnie zaś z art. 150 § 2 zawiadomienie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub. gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W przedmiotowej sprawie, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...].03.2003 r. została wysłana na adres wskazany przez pełnomocnika. Wobec niemożności jej doręczenia w trybie art. 148 § 1, była ona awizowana w dniu [...] marca 2003 r. (co wynika z pieczęci na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). W takiej sytuacji termin doręczenia przesyłki określony w art. 150 § I pkt I Ordynacji podatkowej upłynął z upływem siódmego dnia od daty pozostawienia "awizo" w skrzynce odbiorczej pełnomocnika p. A.W., tj. w dniu [...] marca 2003 r.

Skarżący podniósł w skardze, że w dniu [...] marca 2003 r. cofnął pełnomocnictwo udzielone P. M., o czym zawiadomił Urząd Celny w P. w dniu [...] marca 2003 r. Należy także zauważyć, iż w dacie udzielenia pełnomocnictwa P.M (tj. [...].01.2004 r.) doradca podatkowy nie był osobą uprawnioną do występowania w charakterze przedstawiciela bezpośredniego w postępowaniu celnym (art. 253§2 kodeksu celnego).

W tej sytuacji należy uznać, iż decyzja została skutecznie doręczona A.W. na adres zamieszkania w dniu [...] marca 2003 r. w trybie art. 149 w zw. z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej. Jak bowiem wskazano wyżej A.W. prowadzący działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest osobą fizyczną, a nie jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, jak podnosił w skardze.

Art. 149 Ordynacji podatkowej określa szczególny tryb doręczenia pisma stronie. wskazując, że w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu. gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Mieszkająca wspólnie z A.W. matka E.W., jako osoba pełnoletnia składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zobowiązała się do oddania doręczonej przesyłki adresatowi.

Takie doręczenie jest prawidłowe i skuteczne z datą wskazaną na dowodzie doręczenia pisma (decyzji).

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W., wydane na podstawie przepisów art. 228 § 1, art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, odpowiada prawu.

Z tych przyczyn i na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270) należało skargę oddalić jako bezzasadną.