Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 18 lutego 1998 r., V SA 446/97

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną.

Sąd stwierdził, że w sprawie zachodziły podstawy do wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa.

Ujawnione w sprawie w czasie kontroli nowe okoliczności /umowa/, które istniały w czasie wydania decyzji, a które nie były znane organowi w czasie rozstrzygania sprawy, stanowiły uzasadnioną podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją o wymiarze cła.

Nie budziła również zastrzeżeń decyzja wydana w wyniku wznowienia postępowania, którą określano nową wartość towaru i dokonano ponownego wymiaru cła. Z ujawnionej w wyniku kontroli faktury wynikało, że skarżąca uzyskała prawo wyłączności sprzedaży importowanych owoców i warzyw na całym obszarze Polski i z tego tytułu została obciążona kosztami w wysokości 120.000 DEM na rok, płatnych w równych ratach miesięcznych. Zgodnie z obowiązującym wówczas przepisem art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./, przychody lub inne korzyści z odsprzedaży, wykorzystania lub innych dyspozycji w stosunku do towarów, które bezpośrednio lub pośrednio przypadły sprzedawcy, wliczało się do wartości celnej towaru.

Eksporter na skutek udzielenia skarżącej prawa wyłączności sprzedaży towarów na terenie Polski, uzyskał korzyści w postaci 120.000 DEM i w tej sytuacji wartość celną towaru należało powiększyć o określone wielkości w DEM proporcjonalnie do wartości poszczególnych pozycji z każdego dokumentu SAD.

Nadto w ocenie NSA, błędny był również pogląd skarżącej, że w sprawie ma zastosowanie przepis art. 25 ust. 1 pkt 4 Prawa celnego mówiący o licencji, jako warunku sprzedaży towaru. Ujawniona w wyniku kontroli umowa nie zawierała bowiem jakiejkolwiek wzmianki, że skarżącej udzielono "licencji".