Uzasadnienie
W dniu 29 października 2003 r. pełnomocnik skarżącego R. F. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. W skardze stwierdził, że termin do wniesienia niniejszej skargi nie biegnie dla strony skarżącej, gdyż decyzja nie zawierała pouczenia o terminie i sposobie złożenia skargi do NSA.
Wobec tego, że w sprawie niniejszej skarga została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. a postępowanie nie zostało przed tym dniem zakończone, stosownie do art. 97 ustawy z dn. 30 sierpnia 2003 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271 ze zm) sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art.. 53 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uprzednio art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu A. M. w dniu 28 kwietnia 2003 r. (dowód- potwierdzenie odbioru). Decyzja nie zawierała pouczenia o sposobie i terminie złożenia skargi do NSA.
Pełnomocnik skarżącego skargę na tą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 29 października 2003 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uprzednio art. 35 ust. 1 ustawy o NSA).
Skoro zatem skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 ust. 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wbrew twierdzeniom skarżącego błędne pouczenie przez organ administracji pełnomocnika skarżącego o terminie i sposobie złożenia skargi (lub brak takiego pouczenia) nie może przedłużać ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uprzednio art. 35 ust. 1 ustawy o NSA) liczonego do daty doręczenia decyzji, może stanowić tylko podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wadliwe pouczenie nie powinno szkodzić stronie (art. 214 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego), strona nie wystąpiła jednak do tej pory do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W takim stanie rzeczy skarga jako wniesiona po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 ust. 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu znajduje uzasadnienie w przepisie art. 97 § 3 ustawy z dn. 30 sierpnia 2003 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271 ze zm) w zw. z art. 36 ust. 1 ustawy a dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.).