Wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2005 r., V SA 4970/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 10 stycznia 2005 r.

Sprawa

sprawy ze skargi [...] S.A. we W. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na przywóz towarów z zagranicy - oddala skargę -

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Kudiura, Asesor Sądowy w WSA - Michał Sowiński (spr.)
- Beata Zborowska protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, po rozpoznaniu wniosku firmy [...] S.A. we W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...], odmawiającą udzielenia pozwolenia na przywóz na polski obszar celny niektórych produktów stalowych w ramach wielkości nieobjętych tymczasową opłatą celną dodatkową.

W dniu [...].12.2002 r. [...] S.A. złożyła wniosek nr [...] o udzielenie pozwolenia na przywóz niektórych wyrobów stalowych z zagranicy, powołując się na rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia [...] sierpnia 2002 r. w sprawie ustanowienia tymczasowej opłaty celnej dodatkowej w związku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych wyrobów stalowych (Dz. U. Nr 132, poz. 1118). Minister Gospodarki wyjaśnił, iż warunkiem wydania pozwolenia jest złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku wraz ze wszystkimi wymaganymi dokumentami, określonymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 18 kwietnia 2001 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego (Dz. U. Nr 35, poz. 412) oraz w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 sierpnia 2002 r. w sprawie ustanowienia tymczasowej opłaty celnej dodatkowej w związku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych wyrobów stalowych. W ocenie organu wniosek złożony przez skarżącą wymogów określonych w powyższych rozporządzeniach nie spełnia. Z załączonego do wniosku odpisu z rejestru przedsiębiorców wynika, iż reprezentacja Spółki dokonywana jest przez współdziałanie dwóch członków zarządu, bądź członka zarządu z prokurentem, a w przypadku prokurenta jednoosobowo. Wniosek Spółki podpisała tylko jedna osoba - członek zarządu mgr inż. J. H.. W złożonych przez skarżącą dokumentach nie było upoważnienia dla tej osoby do jednoosobowego reprezentowania Spółki. Ponadto, zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie pozwoleń na przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego oraz w związku z art. 17 ust. 2 pkt 3 oraz art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym (Dz. U. Nr 157, poz. 1026 ze zm.), skarżąca, jako osoba ubiegająca się o kolejne pozwolenie na przywóz niektórych produktów stalowych, powinna złożyć ostateczne rozliczenie wcześniej otrzymanego pozwolenia na dany towar nie później niż w dniu złożenia wniosku o kolejne pozwolenie. Wspomniane rozliczenie zostało przez Spółkę złożone [...].12.2002 r., a więc po złożeniu wniosku.

Rozpoznając sprawę na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podtrzymał argumentację organu I instancji. Wskazał ponadto, iż reprezentację firmy na dokumentach dla urzędu stanowią podpisy osób w układzie wynikającym z zapisu w KRS. Przedłożone przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oświadczenie Z. S., pełniącego funkcję Prezesa Zarządu Spółki [...], iż członek zarządu – J. H.– współdziałał z nim przy opracowywaniu wniosku, nie zastępuje wymogu podpisania wniosku przez osoby upoważnione, zgodnie z wpisem w KRS.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

• przepisów prawa materialnego - art. 373 Kodeksu spółek handlowych poprzez błędną interpretację jakoby poprzez współdziałanie dwóch członków zarządu należało bezwzględnie rozumieć złożenie przez nich jednocześnie dwóch podpisów na piśmie;
• przepisów postępowania – art. 7, art. 8, art. 75 § 1 i art. 77 § 1 kpa.

W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, iż zgodnie z treścią art. 373 ksh i treścią statutu Spółki współdziałanie dwóch członków zarządu w jakikolwiek sposób nie oznacza składania dwóch podpisów jednocześnie na piśmie przez członków zarządu. Jako niezgodne z prawdą skarżąca określiła również stanowisko organu odnośnie niedokonania rozliczenia z poprzedniego zezwolenia, które jedynie z uwagi na oczekiwanie wagonów na bocznicy z blachą zostało dosłane kilka dni później. W dacie składania wniosku skarżąca z przyczyn od siebie niezależnych nie była w stanie przedłożyć rozliczenia.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł ponadto, iż ustanowiony w rozporządzeniu warunek kompletności wniosku w momencie złożenia związany był:

• z systemem rozdysponowania towaru objętego rozporządzeniem tj. proporcjonalnie do wartości obrotów, który do swej realizacji wymaga zamkniętej puli wnioskodawców (bowiem opierał się on na kolejnych etapach wyliczeń, odnoszonych do sumy obrotów wykazanych w danych grupach towarowych przez wszystkie wnioskujące firmy);
• z wynikającym z ustawy o administrowaniu obrotem 3 miesięcznym okresem ważności pozwolenia, biegnącym od dnia wejścia w życie rozporządzenia;
• z koniecznością wydania pozwoleń bez zbędnej zwłoki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekając w sprawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności, to znaczy zgodności z przepisami postępowania administracyjnego oraz z przepisami prawa materialnego, na podstawie których została wydana, Sąd nie stwierdził, aby wydana została ona z naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz. U. Nr 43, poz. 477 ze zm.) Minister Gospodarki ustanowił, w drodze rozporządzenia z dnia 9 sierpnia 2002 r. w sprawie ustanowienia tymczasowej opłaty celnej dodatkowej w związku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych produktów stalowych (Dz. U. Nr 132, poz. 1118), tymczasowy środek ochronny w formie tymczasowej opłaty celnej dodatkowej. Jednocześnie, w związku z art. 9 ust. 4 powołanej ustawy, określił wielkość przywozu nieobjętego ustanowioną opłatą. Do wielkości przywozu, o której mowa w art. 9 ust. 4 ww. ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kontyngentu. Przywozu, w ramach wielkości nieobjętej tymczasową opłatą celną dodatkową, dokonuje się, zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, na podstawie pozwolenia, do którego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 157, poz. 1026 ze zm.) w zakresie dotyczącym rozdysponowania kontyngentu.

Mając powyższe na względzie, należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z [...].02.2003 r., iż złożony przez skarżącą Spółkę w dniu [...].12.2002 r. wniosek o udzielenie pozwolenia na przywóz na polski obszar celny niektórych produktów stalowych w ramach wielkości nieobjętej tymczasową opłatą celną dodatkową, był niekompletny. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 kwietnia 2001 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego (Dz. U. Nr 35, poz. 412) warunkiem wydania pozwolenia jest złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku wraz ze wszystkimi wymaganymi dokumentami, zgodnie z postanowieniami § 3 i § 4. Wzór wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia i powinien on zawierać podpis i pieczęć osoby upoważnionej oraz pieczęć firmową. Z załączonego do wniosku odpisu z rejestru przedsiębiorców wynika, iż do składania oświadczeń w imieniu [...] S.A. wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Do reprezentacji Spółki upoważniony został również prokurent jednoosobowo. Wniosek z [...].12.2002 r. podpisał członek zarządu J. H. Skarżąca Spółka zasadnie wywodzi, iż określony w statucie Spółki sposób jej reprezentowania, dotyczący współdziałania dwóch członków zarządu, który stanowi powielenie dyspozycji art. 373 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), nie jest tożsamy z zapisem o jednoczesnym składaniu dwóch podpisów. Sąd nie podziela jednakże poglądu skarżącej, iż podpisanie wniosku przez tylko jednego członka zarządu nie oznacza braku współdziałania z pozostałym członkiem zarządu. Przy reprezentacji łącznej milczenie współuprawnionego nie może być bowiem traktowane jako jego oświadczenie, wypełniające wymagania tej reprezentacji, konieczne do uznania, że doszło do oświadczenia woli osoby prawnej. Podkreślenia wymaga, iż do oświadczenia woli Spółki jako osoby prawnej doszłoby w momencie złożenia oświadczenia woli przez wszystkie osoby uprawnione do łącznej reprezentacji (por. wyrok SN z 22.11.2002, sygn. akt IV CKN 1520/00, Lex nr 78335). Z uwagi zatem na ustanowiony w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 kwietnia 2001 r. wymóg kompletności wniosku w dacie jego złożenia, którego zasadność potwierdza przewidziany w § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 sierpnia 2002 r. sposób rozdysponowania wielkości przywozu nieobjętej tymczasową opłatą celną dodatkową w proporcji do wartości obrotów danym towarem, zrealizowanych przez osoby składające wnioski, organy orzekające w sposób nie naruszający zasad postępowania administracyjnego uznały, iż wniosek Spółki [...] z [...].12.2002 r. nie spełniał wymogu w zakresie należytej reprezentacji wnioskodawcy.

Również powołane przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w skardze okoliczności związane z niemożnością złożenia sprawozdania z wykorzystania uprzednio wydanego pozwolenia na przywóz towarów w dniu złożenia wniosku o kolejne pozwolenie, nie podważają prawidłowości rozstrzygnięcia Ministra Gospodarki w tej sprawie. Warunkiem wydania kolejnego pozwolenia na towar określony tym samym kodem PCN jest, zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 kwietnia 2001 r., złożenie do organu wydającego pozwolenie, nie później niż w dniu złożenia wniosku o kolejne pozwolenie, poświadczonej przez organ celny kopii uprzednio wydanego pozwolenia. Jak wynika z adnotacji organu celnego na pozwoleniu Ministra Gospodarki (decyzja nr: [...] z dnia [...].10.2002 r.) ostatnie zgłoszenie celne dotyczące towaru przywiezionego w ramach posiadanego pozwolenia zostało przez Spółkę dokonane w dniu [...].12.2002 r., a zatem przed dniem złożenia wniosku o kolejne pozwolenie. Podnoszona przez stronę okoliczność późniejszego rozładunku wagonów z importowaną blachą nie mogła, w tym kontekście, stanowić przeszkody dla prawidłowego zastosowania procedury składania wniosku o kolejne pozwolenie, tym bardziej, iż dla jej prawidłowości wymaga się jedynie złożenia poświadczonej przez organ celny kopii uprzednio wydanego pozwolenia. W ocenie Sądu, niezasadne jest również powoływanie się na okoliczność niewykorzystania w pełni limitu pozwolenia w dacie składania wniosku, w sytuacji gdy termin ważności uprzednio wydanego pozwolenia upłynął z dniem [...].12.2002 r.

W ocenie Sądu decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów i nietrafne są zarzuty skargi naruszenia powinności wyczerpującego zebrania dowodów i dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz zasad prawdy obiektywnej i działania w sposób budzący zaufanie do organów administracji.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.