Postanowienie WSA w Warszawie z 26 maja 2004 r., V SA 5063/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 26 maja 2004r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) października 2004 r. Nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe; p o s t a n a w i a:

Skład

Przewodniczący - Sędzia WSA - Małgorzata Rysz

Sentencja

1. umorzyć postępowanie sądowe;
2. zwrócić C. Sp. z o.o. w W. kwotę 12.862,95 zł (dwanaście tysięcy osiemset sześćdziesiąt dwa złote 95/100) stanowiącą ½ wpisu sądowego od skargi, wpłaconą 19 grudnia 2003r. i wpisaną do rejestru dochodów Naczelnego Sądu Administracyjnego pod poz.113847;
3. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz C. Sp. z o.o. w W. kwotę 20.063 zł (dwadzieścia tysięcy sześćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego;

Uzasadnienie

Pismem z 19 maja 2004 r. pełnomocnik skarżącej C. Sp. z o.o. w W. cofnął skargę wobec uwzględnienia jej w całości przez Dyrektora Izby Celnej w W. Wydanie wyroku stało się w tej sytuacji zbędne i dlatego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270] orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie połowy uiszczonego wpisu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w punkcie 2 orzeczenia, na podstawie art. 232 §1 pkt 2 i § 2 cytowanej ustawy.

Wobec tego, że organ uwzględnił skargę w zakresie swojej właściwości, skarżącej należy się zwrot kosztów postępowania od organu na podstawie art.201 § 1 ustawy. Koszty te stanowią: druga połowa uiszczonego wpisu od skargi oraz koszty zastępstwa adwokackiego, według stawki przewidzianej w § 6 pkt 7 w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Zdaniem sądu ani zawiłość sprawy, ani nakład pracy pełnomocnika (skarga została uwzględniona w całości jeszcze przed wyznaczeniem rozprawy), nie uzasadniają przyznania zwrotu kosztów zastępstwa prawnego według stawki wyższej niż stawka minimalna przewidziana dla danej kategorii spraw. Z tych przyczyn Sąd postanowił jak w punkcie 3 postanowienia.