Postanowienie WSA w Warszawie z 17 marca 2004 r., V SA 5288/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 17 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi I. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skład

Sędzia NSA C. Zieliński przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Wniesiona w dniu 29.12.2003 r. przez I. B. skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego adresowana jest w swej treści " Do komisji Kwalifikacyjnej Fundacji " Polsko-Niemieckie Pojednanie" Naczelnego Sądu Administracyjnego NSA w Warszawie 00-013 ul. Jasna 6".

Skarga dotyczy decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].12.2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji tego organu z dnia [...].06.1997 r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień wdowy po kombatancie.

Oznacza to, mimo wymienienia w powyższym adresie Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie ",że właściwym w sprawie ze względu na przedmiot skargi jest sąd Administracyjnego, a konkretnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.).

Na tą samą decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych I. B. już wcześniej, 22.12.2003 r., wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. Akt V SA 5182/03.

Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało uwzględnić wniosek Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę i odrzucić później wniesioną skargę w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że niniejsze orzeczenie jest prawomocne od 30 kwietnia 2004 r.