Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 maja 1998 r., V SA 604/97

Sentencja

skargę oddala w przedmiocie wymiaru cła od towaru sprowadzonego z kraju członkowskiego EFTA.

Uzasadnienie

Prezes GUC po rozpatrzeniu odwołania spółdzielni w R. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w przedmiocie wymiaru cła od towaru sprowadzonego ze Szwajcarii - kraju członkowskiego EFTA.

Jako materialnoprawną podstawę decyzji powołano art. 1 ust. 1, art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/, par. 1 i 2 ust. 1 lit. "a". i pkt 4 lit. "b" oraz par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 151 poz. 737/, art. 7, art. 8 pkt 1 lit. "c", art. 12 pkt 1, art. 13 lit. "a" Protokołu B Umowy Polska EFTA /Dz.Urz. MWGzZ 1993 nr 11 poz. 18/, oraz pkt 9 zał. Nr 6 do zarządzenia Prezesa GUC z dnia 24 czerwca 1996 r. w sprawie wniosków o wszczęcie postępowania celnego /M.P. nr 38 poz. 308/.

W uzasadnieniu decyzji podano, że przedmiotem importu były m.in. zegarki naręczne. które zostały zaklasyfikowane według kodu PCN 9102 11 00 0 ze stawką celną 20 procent stosownie do postanowień par. 1 ust. 1 i par. 2 pkt 1 lit. "a" cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r.

Od powyższej decyzji spółdzielnia wniosła odwołanie z prośbą o zastosowanie obniżonej stawki celnej na podstawie deklaracji złożonej przez eksportera na fakturze o szwajcarskim pochodzeniu towaru. Wskazano, że obniżone stawki celne wobec towarów pochodzących z państw członkowskich EFTA stosuje się w przypadku łącznego spełnienia następujących wymogów:

• określenia takich stawek celnych w taryfie celnej stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r.
• udokumentowania pochodzenia towarów z kraju członkowskiego EFTA świadectwem przewozowym EUR.1 lub fakturą z odpowiednia deklaracją, spełniającymi wymogi Protokołu B umowy Polska-EFTA,
• bezpośredniego przywozu do Polski towarów z obszaru EFTA lub w tranzycie przez inne terytorium pod warunkiem, że podczas transportu znajdowały się pod dozorem celnym.

Zgodnie z art. 8 pkt 1 lit. "c": "Produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego Protokołu będą w imporcie do Państwa Strony tej Umowy, korzystać z postanowień Umowy po przedstawieniu jednego z następujących dokumentów:

(c) faktury zaopatrzonej w deklarację eksportera podanej w załączniku IV do niniejszego Protokołu, sporządzonej przez eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub więcej paczek zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 5.110 jednostek obrachunkowych.

W myśl postanowień art. 11 władze celne mogą udzielić pełnomocnictwa upoważnionemu eksporterowi do sporządzenia faktur zaopatrzonych w deklarację podaną w Załączniku IV do niniejszego Protokołu w miejsce świadectw EUR.1".

Podkreślono, że deklaracja złożona przez eksportera na fakturze jest niezgodna ze wzorem podanym w Załączniku IV do Protokołu B Umowy EFTA, gdzie jednoznacznie podano jej brzmienie w języku czeskim, fińskim, niemieckim. węgierskim, islandzkim, włoskim, norweskim, polskim, słowackim i szwedzkim, zatem nie może stanowić podstawy do zastosowania obniżonej stawki celnej w stosunku do przedmiotowego towaru pochodzącego ze Szwajcarii, kraju członkowskiego Umowy EFTA.

Zdaniem spółdzielni, w sprawie prawidłowym dokumentem potwierdzającym status pochodzenia towaru będzie świadectwo przewozowe EUR.1 wystawione retrospektywnie, sporządzone zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 pkt 5 cyt. Protokołu Umowy EFTA, przedłożone w ciągu 4 miesięcy od daty jego wystawienia /art. 12 pkt 1 cyt. Protokołu B/, lecz nie później niż w ciągu 1 roku od odprawy celnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną.

Sąd stwierdził, iż w zaskarżonej decyzji uznano, iż strona skarżąca nie udokumentowała pochodzenia towaru ze Szwajcarii, kraju członkowskiego EFTA w sposób wymagany przepisami Załącznika nr IV do Protokołu B Umowy między Rzecząpospolitą Polską, a państwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu EFTA sporządzonej w Genewie dnia 10 grudnia 1992 r. /Dz.U. 1994 nr 129 poz. 639/, która została ratyfikowana przez Polskę i weszła w życie 1 września 1994 r. Z tych względów zastosowane zostały podstawowe stawki celne. a nie preferencyjne. Zdaniem Sądu taka ocena była trafna. W myśl art. 8 ust. 1 Protokołu B produkty pochodzące w rozumieniu tego Protokołu będą w imporcie do Państwa strony tej Umowy korzystać z postanowień umowy jednego z dokumentów:

1. świadectwa przewozowego EUR.1 ważnego długoterminowo i faktur odnoszących się do tego świadectwa, sporządzonych zgodnie z art. 13 według określonego wzoru /zał. 3 do Protokołu/,
2. faktury zaopatrzonej w deklarację eksportera podanej w załączniku IV do Protokołu sporządzonej zgodnie z art. 13 Protokołu B.
3. faktury zaopatrzonej w deklarację eksportera podanej w załączniku IV do Protokołu B sporządzonej przez eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub więcej paczek zawierające produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 5.110 jednostek obrachunkowych.

Skarżąca nie udokumentowała pochodzenia towaru przy pomocy świadectwa przewozowego EUR.1, lecz przedstawiła fakturę zaopatrzoną w deklarację eksportera.

Z akt sprawy nie wynikało, aby spełnione zostały wymagania z art. 13 Protokołu B, do którego odsyła art. 8 ust. 1 lit. "b" tego protokołu /m.in. dotyczące wystawienia przez eksportera świadectwa EUR.1 lub świadectwa WT/. Również znajdująca się na fakturze deklaracja eksportera nie odpowiadała wymaganiom art. 8 pkt 1 lit. "c" Protokołu B. NSA podkreślił, że deklaracja taka w myśl art. 14 Protokołu B winna być opatrzona pieczęcią i własnoręcznym podpisem eksportera, a tymczasem na deklaracji brak było pieczęci.

Z tych względów NSA skargę oddalił.