Postanowienie WSA w Warszawie z 26 lutego 2004 r., V SA 982/01

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 26 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 grudnia 2001r. o odrzuceniu skargi M. W. wniesionej na rozstrzygnięcie Fundacji "Polsko Niemieckie-Pojednanie" w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć s k a r g ę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA K. Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędziowie NSA

Uzasadnienie

W dniu 29 listopada 2003r. J. W. córka zmarłego skarżącego – M. W. – złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2001r. o odrzuceniu skargi M. W. wniesionej na rozstrzygnięcie Fundacji "Polski-Niemieckie Pojednanie" w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z dnia 20 września 2002r., Nr 153, poz. 1271 z poźn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 1§1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Działalność Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte 16 października 1991r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań nazistowskich nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej.

Stosownie do art. 3§1 i 2 oraz art. 13§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wojewódzki sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej.

Rozstrzygnięcia Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań nazistowskich nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na rozstrzygnięcie Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie".

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego nie badał przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania pod względem formalnym, jak i jej dopuszczalności oraz zasadności i na mocy art. 58§1 pkt 1 i §3 w zw. z art. 276 cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.