Uzasadnienie
W skardze z dnia... czerwca 2009r. skarżący K. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2009r. sygn. akt III SA/Po 566/08 uchylił decyzję Wojewody W. orzekającą o zobowiązaniu skarżącego do opuszczenia terytorium RP, która to decyzja, w jego ocenie, ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu z dnia...05.2009r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody W. z dnia...10.2008r.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż w stosunku do skarżącego została wydana decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Dodatkowo z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 08.04.09 sygn. akt III SA/Po 566/08 uchylił decyzję Wojewody W. z dnia...10.2008r. nr... w przedmiocie zobowiązania K. K. do opuszczenia terytorium RP oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Biorąc tym samym powyższe pod uwagę oraz fakt eliminacji z obrotu prawnego, wyrokiem Sądu, decyzji Wojewody W. z dnia...10.2008r. stwierdzić należy, że wobec skarżącego nie została wszczęta procedura deportacyjna, a zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ma charakter odmowny, nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania.
W tej sytuacji wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.