Uzasadnienie
A. Ś. – reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J. D. – złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, mocą którego uchylono postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego w sprawie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.
Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz nadesłanie odpisu skargi dla uczestniczącego w sprawie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 9 maja 2014 r. (potwierdzenie na k. 22 akt sądowych).
W dniu 19 maja 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 15 maja 2014 r., zatytułowane "Oświadczenie o cofnięciu skargi", w którym cofnął skargę złożoną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zaznaczyć trzeba, że złożenie skargi jest pierwszą czynnością procesową, wobec czego obowiązek wynikający z powyższego przepisu spoczywa na pełnomocniku. Ponadto wskazać należy, iż omawiany przepis zawiera stwierdzenie "do akt sprawy" zatem do tych akt, które zostały założone w związku z postępowaniem zainicjowanym złożoną skargą.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż pełnomocnik nie złożył – ani wraz ze skargą ani na zarządzenie Sądu z dnia 29 kwietnia 2014 r. – dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Zatem skarga dotknięta jest brakiem formalny, bowiem została podpisana przez osobę, która nie wykazała swego umocowania w tym zakresie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Odnosząc się do pisma pełnomocnika z dnia 15 maja 2014 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wskazać należy, iż nie było ono rozważane przez Sądu na gruncie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (badanie skuteczności cofnięcia skargi), bowiem ewentualne rozpoznanie wniosku w tym przedmiocie mogłoby nastąpić dopiero wówczas, gdyby skarga odpowiadała wszystkim wymogom formalnym określonym przepisami prawa. Niezależnie od tego podnieść należy, iż oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło zostać uwzględnione również z tego powodu, iż zostało podpisane przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym, zatem również do złożenia takiego oświadczenia w imieniu skarżącego.
Stosując przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.