Uzasadnienie
E.A. dalej "skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z narzeczoną oraz czwórką jej dzieci, a źródłem utrzymania rodziny jest pomoc socjalna Państwa Polskiego w łącznej wysokości 2078 zł miesięcznie, w tym 750 zł tytułem świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania pobytu w Polsce w czasie procedury uchodźczej oraz 1298 zł tytułem zasiłku rodzinnego (zasiłek celowy, dodatek do zasiłku rodzinnego). Uzyskiwane dochody przeznaczane są na pokrycie podstawowych potrzeb sześcioosobowej rodziny (opał, jedzenie, środki czystości, obuwie, przybory szkolne). W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Już sama okoliczność, iż zarówno skarżący, jak i członkowie jego sześcioosobowej rodziny otrzymują pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.