Uzasadnienie
T. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] marca 2012r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień na pismo z 25 lutego 2012r.
W zaskarżonym piśmie skarżący został poinformowany, że decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] czerwca 2011r. odmawiająca przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego była przedmiotem kontroli WSA w Lublinie, który wyrokiem z 6 października 2011r. sygn. akt: III SA/Lu 425/11 oddalił skargę. Wskazano również, że organ na mocy art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest obowiązany przyjmować wszelkie kwestie prawne, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu.
Zdaniem skarżącego w/w pismo jest postanowieniem w sprawie wznowienia postępowania w sprawie [...]. Wskazał, że przedstawił nowe fakty, które nie były brane pod uwagę. W dalszej części skargi jej autor wskazał, że nie zgadza się z odmową przyznania płatności oraz nałożoną sankcją. Wnosi o ponowne rozpatrzenie jego sprawy zgodnie z Konstytucją oraz polskim prawem.
W odpowiedzi na wniesioną skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że zaskarżone pismo nie jest postanowieniem w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego. Pismo to także, jak podkreślił organ nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądów administracyjnych. Wskazał ponadto, ze w myśl art. 149 § 4 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak autor skargi takiego środka zaskarżenia do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wniósł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Rozwinięcie powyższego przepisu zawarte jest w treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – w skrócie p.p.s.a., który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Mając na uwadze charakter i formę zaskarżonego pisma należy stwierdzić, że nie mieści się ono w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii aktów organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych.
W ocenie Sądu jest to jedynie pismo o charakterze stricte informacyjnym, które nie przyznaje, ani nie pozbawia skarżącego jakichkolwiek uprawnień.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Wobec tego Sąd na mocy powyższego przepisu zobligowany był odrzucić skargę.