Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1049/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P.G. D. Sp. z o.o. w B., dalej "strona skarżąca", przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Na ww. postanowienie zażalenie wniosła strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponieważ znajdujące się w aktach pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej zostało udzielone w dniu 25 października 2013 r., natomiast z nadesłanej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, datowanej na dzień 28 sierpnia 2014 r., wynikało, iż ostatnia zmiana w rejestrze miała miejsce w dniu 4 sierpnia 2014 r., pełnomocnik strony skarżącej została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia ww. pełnomocnictwa, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego umocowanie w dacie pełnomocnictwa.
W odpowiedzi na wezwanie, nadesłanej w wyznaczonym terminie, pełnomocnik strony skarżącej nadesłała informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, datowaną na dzień 12 stycznia 2015 r., z której wynika, iż ostatnia zmiana w rejestrze miała miejsce w dniu 4 sierpnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymogi dla pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 wyraźnie wskazuje, że każde pismo strony powinno zawierać podpis tej strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Sąd podkreśla, że w przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika strony będącej osobą prawną ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa – stosownie do art. 29 p.p.s.a. Pełnomocnictwo oraz dokument określający umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa są niezbędne do zbadania, czy pismo, a tym przypadku zażalenie, spełnia wymóg z art. 46 § 1 pkt 4, tj. czy zostało prawidłowo podpisane. Złożenie pełnomocnictwa – bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony – nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie pismu, w tym przypadku zażaleniu, prawidłowego biegu. Ponadto umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony musi istnieć w dniu dokonywania tej czynności.
Znajdujące się w aktach pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 25 października 2013 r. i podpisane przez A. G., natomiast z informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, datowanej na dzień 28 sierpnia 2014 r., wynikało, iż ostatnia zmiana w rejestrze miała miejsce w dniu 4 sierpnia 2014 r., a zatem po dacie udzielenia pełnomocnictwa. Powyższa informacja nie wskazuje, że udzielający pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki, A. G., był do tego upoważniony w dniu 25 października 2013 r., tj. w dniu udzielenia pełnomocnictwa.
W związku z powyższym wezwano pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, którego treść umożliwiłaby Sądowi ustalenie uprawnienia A. G. do udzieleniu pełnomocnictwa w dniu 25 października 2013 r.
Nadesłana przez pełnomocnika strony skarżącej informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, datowana na dzień 12 stycznia 2015 r., nie pozwala natomiast na ustalenie, czy A.G. udzielając w dniu 25 października 2013 r. pełnomocnictwa procesowego do reprezentowani strony skarżącej, był do tego upoważniony. Tym samym pełnomocnik strony skarżącej nie wykazała swojego umocowania do reprezentowania P.G.D. Sp. z o.o. w B. W świetle unormowań zawartych w art. 46 § 1 i § 3, art. 37 § 1 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. to na osobie dokonującej czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej spoczywa obowiązek wykazania swego umocowania. Powyższe znajduje poparcie w regulacji art. 49 p.p.s.a – zgodnie z którym ustawodawca zobligował przewodniczącego do wzywania strony do uzupełnienia pisma, jeśli nie może ono otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych – bez względu na to jakiego rodzaju brak wystąpi, nie czyniąc wyłomu dla wykazywania umocowania osób podejmujących czynności w imieniu osób prawnych.
W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 i art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 3, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.