Uzasadnienie
K. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej "skarżąca") złożył skargę na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju i Finansów wraz z potwierdzeniem przelewu na kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3356 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis ww. zarządzenia został doręczony upoważnionemu pracownikowi skarżącej – D. W. w dniu 27 września 2017 r. (k. 34 akt sądowych).
Pismem z dnia 11 października 2017 r.(data nadania) skarżąca złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi, wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadniając złożony wniosek reprezentujący skarżącą Prezes Zarządu wskazał, iż od dnia 22 września 2017 r. do dnia 6 października 2017 r. przebywał poza terytorium kraju, w związku z wyjazdem służbowym. Natomiast osoba, która odebrała wezwanie do uzupełnienia opłaty sądowej poinformowała go o dacie odbioru ww. pisma w dniu 28 września 2017 r. W związku z powyższym Prezes Zarządu mógł zapoznać się z treścią ww. pisma dopiero po dniu 9 października i pozostawał w usprawiedliwionej nieświadomości, co do terminu opłacenia skargi. W uzasadnieniu wniosku podkreślono również, iż osoba, która odebrała przedmiotowe wezwanie nie jest pracownikiem spółki, nie była uprawniona do jej otwarcia i nie miała upoważnienia do opłacenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU. 2012 r., poz. 270) dalej "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zaś spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). Zatem z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków formalnych merytorycznego rozpoznania wniosku jest jego wniesienie w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowym przypadku skarżąca złożyła wniosek w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż jak wynika ze złożonego wniosku przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 9 października 2017 r., kiedy to Prezes Zarządu skarżącej zapoznał się z treścią wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi..
Oceniając natomiast okoliczności podane przez skarżącą w przedmiotowym wniosku uznać należało, że nie wykazał on przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że obok wskazanych powyżej warunków formalnych, które wnioskodawca musi spełnić, konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, iż przy badaniu czy strona dołożyła szczególnej staranności by podjąć czynność procesową, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Doktryna i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie nie jest również dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W świetle powyższych wywodów nie można uznać, że okoliczności przywołane przez skarżącą stanowiły przesłanki do uwzględnienia wniosku o przewrócenie terminu. Skarżąca argumentację analizowanego wniosku oparła przede wszystkim na fakcie, iż osoba uprawniona do jej reprezentowania, nie przebywała na terytorium kraju w chwili doręczenia wezwania, ani w chwili upływu terminu do uiszczenia wpisu, tj. na okoliczności, która nie może zostać uznana za okoliczność zewnętrzną, niezależną od wpływu strony, uniemożliwiającą uiszczenie wpisu sądowego w przepisanym terminie.
Zaznaczyć należy, iż wbrew twierdzeniom zawartym w rozpoznawanym wniosku, Prezes Zarządu skarżącej został prawidłowo poinformowany o terminie odbioru przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia wpisu, a informację otrzymał w dniu 28 września 2017 r., a zatem dzień po jej odbiorze. Mógł on zatem do czasu upływu terminu do dokonania czynności, której dotyczy przedmiotowy wniosek (tj. do dnia 4 października 2017 r) podjąć czynności mające na celu uczynienie zadość wezwaniu Sądu. Na przedsiębiorcy spoczywa bowiem ciężar zorganizowania prowadzonej działalności gospodarczej, w taki sposób, aby jej funkcjonowanie nie było zakłócone w przypadku nieobecności któregokolwiek z pracowników lub osób uprawnionych do jego reprezentacji. Podróż służbowa nie jest sytuacją o charakterze nadzwyczajnym, stąd też osoba reprezentująca skarżącą spółkę powinna podjąć z wyprzedzeniem kroki w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom jej absencji dla spraw spółki, np. poprzez udzielenie stosownych pełnomocnictw do podejmowania czynności procesowych w imieniu spółki.
Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzeczniczą o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nie mogą stanowić nieprawidłowości organizacyjne tej jednostki (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 września 2001 r., IV SA 1340/99, LEX nr 54141). Dopiero bowiem brak możliwości zapewnienia zastępstwa za osobę uprawnioną do reprezentacji spółki może świadczyć o braku winy strony w uchybieniu terminowi. W realiach przedmiotowej sprawy nie było zaś przeszkód aby, na czas nieobecności Prezesa Zarządu, do dokonywania czynności procesowych w imieniu spółki, została umocowana inna osoba, skoro w ww. okresie zatroszczono się o odbiór korespondencji kierowanej do Skarżacej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.