Postanowienie WSA w Warszawie z 29 października 2020 r., V SA/Wa 1069/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

w sprawie ze skargi Ł. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Skład

sędzia WSA Arkadiusz Tomczak przewodniczący

Uzasadnienie

Ł. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia... kwietnia 2020 r. nr...

Zaskarżonym decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... lutego 2020 r. nr... o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż uwzględnił w całości skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 t.j. poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

W przedmiotowej sprawie organ skorzystał ze wskazanego uprawnienia i działając w trybie autokontroli uwzględnił skargę w całości w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wydał decyzję z dnia... czerwca 2020 r. nr..., którym uwzględnił w całości skargę i zgodnie z jej żądaniem:

• uchylił zaskarżoną decyzję własną z... kwietnia 2020 nr... w zaskarżonym zakresie dotyczącym odmowy przyznania płatności do powierzchni płatności do powierzchni uprawy truskawek i nałożenia sankcji
• nie stwierdził aby działanie organu odwoławczego miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz było obarczone wadą wydania decyzji bez podstawy prawnej,
• uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... lutego 2020 r. nr... w zaskarżonym zakresie dotyczącym odmowy przyznania płatności do powierzchni uprawy truskawek i nałożenia sankcji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w tym zakresie przez organ I instancji.

Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jedną z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego skutkującą jego umorzeniem jest wydanie aktu autokontrolnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Akt ten zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i jest aktem organu II instancji. Wydanie takiego aktu uwzględniającego skargę w całości powoduje, co do zasady, konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie, Sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 20 marca 1999 roku, sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).

W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarża decyzja została przez organ wyeliminowana z obrotu prawnego. Zdaniem sądu skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonego decyzji z obrotu prawnego, to brak jest możliwości dalszego prowadzenia postępowania sądowego. Brak przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia bowiem rozpoznanie sprawy. Wobec powyższego zasadne było umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.

W tym miejscu Sąd odnosząc się do złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL wyjaśnia, iż nie nadał mu biegu. Wynika to z faktu, iż numer PESEL skarżącego widniał w aktach administracyjnych, a skarżący został niepotrzebnie wezwany do jego podania.

Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji.