Uzasadnienie
A. Ż., dalej "skarżący", złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada jakiegokolwiek majątku. Uzasadniając wniosek wskazał, że żyje w ubóstwie, miesięcznie na utrzymanie dysponuje kwotą od 50 zł do 100 zł, nie otrzymuje wsparcia od rodziny. Podstawą utrzymania jest pomoc socjalna państwa. Skarżąca ze względu na stan zdrowia i wiek (58 lat) nie może znaleźć pracy.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, do kosztów postępowania należy zaliczyć również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez skarżącego na urzędowym formularzu PPF i dokumenty źródłowe znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy: zaświadczenie z 7 marca 2014 r. Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. stwierdzające, że skarżący otrzymuje dodatek mieszkaniowy oraz zaświadczenie z dnia 13 sierpnia 2013 r. stwierdzające, że korzysta z pomocy społecznej z powodu ubóstwa, zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy z 25 lutego 2014 r. stwierdzające, że skarżący jest osobą bezrobotną i nie przysługuje mu prawo do zasiłku oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznać należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Podstawą utrzymania skarżącego są świadczenia otrzymywane z pomocy społecznej w formie zasiłków i dodatków mieszkaniowych. Skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych oraz majątku, który mógłby przeznaczyć na koszty prowadzonego postępowania sądowego. Ze względu na stan zdrowia i wiek (58 lat) nie może znaleźć pracy.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz kierując się zapewnieniem skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział radcy prawnego w sprawie, jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.
W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.