Uzasadnienie
E. M. wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 29 czerwca 2011r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i trójką małoletnich dzieci. Wyjaśnił, że z dniem 30 czerwca 2011r. wygasa umowa o pracę i zakład jej nie przedłuży, gdyż znajduje się w stanie upadłości. Oświadczył, że posiada dom o powierzchni 105 m2, na który zaciągnął kredyt hipoteczny w wysokości 290.000 złotych, gospodarstwo rolne o powierzchni 1,2705 ha i samochód osobowy [...] z 1988 roku. Cała rodzina utrzymuje się z dochodów z zasiłku chorobowego skarżącego w wysokości 691 złotych i z gospodarstwa rolnego w wysokości 220 złotych miesięcznie. Podał również, że dwoje dzieci posiada orzeczenie o niepełnosprawności.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Oznacza to, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych. Należy wskazać, że posiadany dochód, po uwzględnieniu kosztów związanych z koniecznym utrzymaniem pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż zainteresowany nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wobec faktu, iż skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i radcy prawnego uznając, iż wystarczająca jest w sprawie pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika postanowiono ustanowić dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata i oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.