Uzasadnienie
Skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych złożył J. S. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę z [...] kwietnia 2013 r. poinformowała, że pismem z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] rozpatrzyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i poinformowała skarżącego o przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej do ponownego rozpatrzenia z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości w toku postępowania. W związku z powyższym Agencja wniosła o umorzenie postępowania sądowego wszczętego skargą z 15 marca 2013 r.
W piśmie z 13 maja 2013 r. skarżący poinformował, że przywrócenie jego wniosku do kolejnych wyjaśnień, spowoduje bezpodstawne przedłużenie, wyjaśnionej już przez niego kwestii prowadzonej agroturystyki i opóźnia podpisanie przez niego umowy jako beneficjenta programu. Zdaniem skarżącego jest to sytuacja dla niego nie do przyjęcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm.; dalej: ustawa o wspieraniu – w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu.
W niniejszej sprawie organ pozytywnie rozpatrzył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i pismem z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] poinformował skarżącego o przywróceniu jego wniosku o przyznanie pomocy finansowej ze środków unijnych do ponownej weryfikacji.
Powyższe oznacza, że organ uznał skargę skarżącego za uzasadnioną. Jednocześnie odnosząc się do oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z 13 maja 2013 r., że wniosek organu o umorzeniu postępowania jest dla niego nie do przyjęcia, Sąd wskazuje, że rozpoznawanie skarg na rozstrzygnięcia organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. Sąd administracyjny pełni wyłącznie funkcje kasacyjne, badając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.) i na podstawie akt (art.133 § 1 p.p.s.a.) zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem. Nie należy tym samym do kompetencji sądu administracyjnego rozstrzyganie samej sprawy administracyjnej. Innymi słowy Sąd – w przypadku uznania skargi skarżącego – mógłby jedynie uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie, a więc przywrócić wniosek do ponownej oceny, co w sprawie uczynił sam organ.
W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania, ponieważ postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych stało się bezprzedmiotowe.
W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.