Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] marca 2010r.
Wnioskiem z 11 kwietnia 2011r. D. B. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1469,59 złotych miesięcznie netto. Wyjaśniła, że syn i wnuczka, z którymi wspólnie mieszka, prowadzą oddzielne gospodarstwo domowe. Podała, że jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną i w związku z tym ponoszącą znaczne wydatki na leczenie w wysokości 150-200 złotych miesięcznie.
Dodatkowo skarżąca miesięcznie ponosi następujące koszty: czynsz – 329,84 złotych, woda – 70,57 złotych, energia elektryczna – 82,44 złotych, opłata za TV – 21,09 złotych, gaz – 39,23 złotych, składka ubezpieczeniowa – 24,10 złotych, raty trzech pożyczek zaciągniętych na zakup sprzętu rehabilitacyjnego (materac, pościel, sprzęt do masażu) – 400,62 złotych, pozostałe wydatki (np. wyżywienie, środki czystości) – 500,70 złotych. Do wniosku załączyła szczegółowe zestawienie ponoszonych kosztów.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącą w wysokości ok. 1470 złotych miesięcznie po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala obecnie wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.