Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił W. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wnioskodawca posiada nieruchomości i ruchomości o znacznej wartości (samochody ciężarowe), a nadto nadal prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga stałe dochody w wysokości około 3.000 zł brutto miesięcznie, zaś jego żona z takiego samego tytułu w wysokości około 2.000 zł brutto miesięcznie.
Wskazano również, iż wnioskodawca nie wykonał należycie zarządzenia z dnia 15 maja 2014 r., którym został wezwany do przedstawienia miesięcznych wydatków swoich oraz osób, z którymi prowadzi gospodarstwo domowe, a także do złożenia wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. Podniesiono, że w piśmie sporządzonym w odpowiedzi na powyższe zarządzenie, nie wskazano żadnych wydatków niezbędnych dla utrzymania. Nie uznano aby należytym wykonaniem zarządzenia było załączenie do pisma kopii zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, czy też kopii umowy pożyczki.
W dniu 5 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna wraz z wnioskiem w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, który został potraktowany jako wniosek o zmianę wydanego przez referendarza sądowego postanowienia.
Z nadesłanego formularza wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem. Posiada dom z działką oraz nieruchomość rolną 1 ha oraz samochody ciężarowe. Prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga stałe dochody w wysokości około 3.000 zł brutto miesięcznie, zaś jego żona z takiego samego tytułu w wysokości około 2.000 zł brutto miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwalają na zmianę wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, ale tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Strona – jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie – może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast Sąd, rozpoznając ponowny wniosek ocenia, czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. Bez zmiany okoliczności brak jest podstaw do jakiejkolwiek modyfikacji wcześniej wydanego postanowienia. Zmiana musiałaby być tego rodzaju, żeby przyznanie prawa pomocy stało się zasadne. Mogłoby się to stać tylko w przypadku zmiany polegającej na pogorszeniu się sytuacji materialnej strony, co wnioskodawca musiałby wykazać, zgodnie z regułami, jakimi rządzi się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.
Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał okoliczności, które mogłyby zostać ocenione w korzystny dla niego sposób i tym samym mogłyby uzasadniać zmianę postanowienia z dnia 6 czerwca 2014 r.
W rozpoznawanym obecnie wniosku Sąd dysponuje takimi samymi dokumentami, które zostały już ocenione ww. postanowieniu.
Skarżący nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że zaistniały nowe okoliczności faktyczne lub prawne stanowiące podstawę do zmiany wydanego w sprawie postanowienia.
Z uwagi na powyższe, argumentacja zawarta w postanowieniu z 6 czerwca 2014 r. pozostaje aktualna i nie wymaga powtórzenia, co oznacza, że ma ona nadal moc obowiązującą. Sąd nie doszukał się bowiem podstaw do jego zmiany bądź uchylenia polegającego na przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dlatego też działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.