Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 lutego 2017 r., sygn. akt V SO/Wa 15/16 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przyznał B. P., dalej "Skarżący", prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy zarejestrowana w rep. SO pod sygn. akt V SO/Wa 15/16 na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V tut. Sądu została włączona trwale do akt sprawy niniejszej i będzie dalej prowadzona pod sygn. akt V SA/Wa 1084/16.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Stosownie do art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Takim zwolnieniem objęty jest Skarżący, ponieważ w postanowieniu z 2 lutego 2017 r. zwolniono go od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata, a przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte, jak również nie wygasło. Skoro więc Skarżący w dalszym ciągu może korzystać z przyznanego prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz nieopłaconej pomocy prawnej adwokata, rozpoznawanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.