Uzasadnienie
I.O.(dalej: "skarżący") złożył skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1500 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Skarżący – pomimo wezwania – nie złożył wniosku na stosownym formularzu, zatem zarządzeniem z 4 września 2018 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
Następnie, zarządzeniem z 2 października 2018 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – zgodnie z prawomocnym zarządzeniem z 29 czerwca 2018 r.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 9 października 2018 r. (karta 32 akt sądowych).
Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem z dniem 16 października 2018 r.
Natomiast należny w sprawie wpis został uiszczony w dniu 22 października 2018 r. (karta 33 akt sądowych), a zatem po upływie terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu od skargi.
W tej sytuacji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Stosując przepis art. 232 § 1 pkt 1) powołanej ustawy, Sąd zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.