Uzasadnienie
I.C. złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2017 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu "Ułatwianie startu młodym rolnikom" w wysokości 75.000 zł. W treści skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i ją poprzedzającej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2017 r. nr [...], z uwagi na trudną sytuację finansową w jakiej znajduje się beneficjentka i jej rodzina. Jak wskazała, od dwóch lat Agencja wypłaca dopłaty obszarowe z opóźnieniem, a trzeba zapłacić raty za zakupione ziemie, przy tym plony – w związku z zeszłoroczną suszą – były niższe niż przewidywano. Wnioskodawczyni podkreśliła, że cała jej rodzina żyje z uprawy ziemi, spłaca także kredyt za mieszkanie, a zwrot w chwili obecnej kwoty 75.000 zł byłby ogromnym wydatkiem zwłaszcza, że wszystkie środki zostały zainwestowane w gospodarstwo.
Na utrzymaniu pozostaje dwoje małoletnich dzieci. Podkreśliła, że wykonanie decyzji spowoduje, że będzie musiała sprzedać gospodarstwo, co jednak nie jest takie proste wobec jego nieuregulowanej sytuacji prawnej. A zwrot tak ogromnej kwoty stanowi zagrożenie dla egzystencji rodziny, zwłaszcza dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
Nałożony na Skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi 75.000 zł.
Zdaniem Sądu ustalona przez organ kwota nienależnie pobranych płatności wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd doszedł do przekonania, że natychmiastowa konieczność zapłaty takiej kwoty w istotny sposób może wpłynąć na trudności w spłacie bieżących zobowiązań i zachwiać płynnością finansową Skarżącej, prowadzącej działalność rolniczą.
Z wniosku strony wynika, że środki przez nią uzyskane zostały zainwestowane w prowadzone gospodarstwo, a plony w związku z zeszłoroczną suszą były niższe niż przewidywano, nadto Skarżąca płaci raty za zakupione ziemie oraz kredyt za mieszkanie.
Zdaniem Sądu kwota do zapłaty wynikająca z przedmiotowej decyzji, wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto jak wynika z treści wniosku, Skarżąca nie dysponuje oszczędnościami, gdyż przeznacza je na bieżący rozwój gospodarstwa. Ewentualna egzekucja tak znacznej kwoty może prowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, poprzez konieczność sprzedaży gospodarstwa (po uregulowaniu jego sytuacji prawnej) – niewątpliwie mogłaby doprowadzić do takiego skutku, co w ocenie Sądu stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Egzekwowanie tak znacznej kwoty może niewątpliwie wpłynąć na utratę płynności finansowej Skarżącej, hamując czy też uniemożliwiając prowadzenie działalności rolniczej, stanowiącej źródło dochodu jej i małżonka oraz dwójki małoletnich dzieci znajdujących się we wspólnym gospodarstwie domowym.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.