Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 czerwca 2009 r. (data nadania) K. w Ł. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]. Postanowieniem tym organ stwierdził niedopuszczalność wniosku K. w Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. o ustaleniu A. T. kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, wydana przez Prezesa ARiMR.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2009 r. skarżące K. zostało wezwane do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.
Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego zostało doręczone skarżącemu na adres wskazany w skardze w dniu 31 lipca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 10 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie w dniu 6 sierpnia 2009 r. (data nadania) skarżący nadesłał oświadczenie A. T., z którego wynika, że skarga została złożona za jego wiedzą i zgodą.
W związku z powyższym należało uznać, że brak formalny skargi nie został usunięty. Strona skarżąca – K. w Ł., nie nadesłało bowiem żądanego przez Sąd dokumentu, potwierdzającego umocowanie do podpisania skargi w imieniu K. Sąd nie uzyskał tym samym potwierdzenia, czy osoby, które podpisały skargę były do tego uprawnione np. na podstawie statutu P. Nadesłane oświadczenie A. T., który w niniejszym postępowaniu jest jedynie uczestnikiem postępowania, a nie skarżącym, nie mogło być natomiast uznane za usuwające braki formalne skargi.
W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w zw. z §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.