Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A. G. (dalej zwany: "skarżącym" lub "stroną") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że ubiega się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej, nie ma możliwości podjęcia pracy w Polsce i nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego oraz zastępstwa procesowego. Podstawą jego utrzymania w Polsce jest świadczenie pieniężne otrzymywane w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Wnioskodawca nie wykazał we wniosku żadnego majątku: nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.