Uzasadnienie
Pismem z 16 lutego 2015 r. F. U. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą F. (dalej: Skarżący lub Strona) złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] stycznia 2015r., nr [...] stwierdzające, że odwołanie z 27 sierpnia 2014r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: Naczelnik UC lub organ I instancji) z [...] maja 2014r., nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Dyrektor Izby Celnej w W. pismem z [...] czerwca 2015r. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie powołał się na postanowienie z [...] czerwca 2015 r., nr [...] na mocy którego uchylono w całości zaskarżone postanowienie z [...] stycznia 2015r. Postanowienie to doręczono w dniu 3 lipca 2015r.
Pismem procesowym z 10 lipca 2015r. Skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. – organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak wynika z treści pisma Dyrektora Izby Celnej w W., postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. organ uchylił swoje postanowienie z [...] stycznia 2015 r. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało zrealizowane żądanie skargi, a tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie, z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Dodatkowo należy wskazać, że w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 4 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach.
Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie drugim, przyjmując iż na zasądzone koszty składają się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 240 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490).