Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy W. Z. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem strony jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową od generalnej zasady, przysługuje w sytuacjach gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodzimy.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wraz z małżonką utrzymują się z jej emerytury w kwocie 840 zł. Przyznana renta strukturalna w wysokości 1.115 zł od chwili jej przyzna jest potrącana w całości przez Prezesa ARiMR. Wnioskodawca posiada mieszkanie o pow. 60 m2 (umowa dożywocia) oraz trzyletni samochód osobowy marki Suzuki.
W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 1 lutego 2012 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz do złożenia określonych dokumentów.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe jedynie z żoną, a syn i synowa prowadzą własne gospodarstwo domowe. Wyjaśnił także, że miesięczne wydatki jego i żony wynoszą ok. 900 zł. (rachunek za telefon, lekarstwa, ubrania, wyżywienie, środki czystości, gaz i ubezpieczenie). Wnioskodawca podkreślił, że on ani jego żona nie posiadają oszczędności, a jedyną wartościową ruchomością jest trzyletni samochód osobowy marki Suzuki. Wskazał również, że od października 2011 r. są oni wspierani finansowo przez syna i synową w kwocie nie większej niż 500 zł miesięcznie, w zależności od ich oraz możliwości syna i synowej. Wyjaśnił, że gospodarstwo rolne (p. poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy), którego był właścicielem zostało przekazane synowi w aktem notarialnym z 22 września 2011 r. (umowa dożywocia). Do pisma dołączył szereg dokumentów m.in. wyciąg z rachunku bankowego, akt notarialny z 22 września 2011 r., paragony za leki rachunki telefoniczne oraz informacje KRUS o miesięcznej składce, decyzję KRUS i Prezesa ARiMR.
Pismem z 22 marca 2012 r. zwrócono się do skarżącego o udzielenie informacji z jakiego tytułu uzyskuje dochody wykazane w rachunku bankowym oraz o nadesłanie historii rachunku bankowego wskazanego w decyzji z 13 października 2011 r.
W piśmie z 2 kwietnia 2012 r. skarżący wyjaśnił, iż rachunek bankowy został założony wyłącznie w celu otrzymania renty strukturalnej i nie ma żadnej historii obrotu (na dowód tego dołączono zaświadczenie z banku). Wyjaśnił także, iż dochody wykazane na rachunku bankowym dotyczyły zapłaty za ziemniak dostarczone we wrześniu ubiegłego roku.
Rozpatrując wniosek należy zauważyć, iż na obecnym etapie postępowania wnioskujący jest zobowiązany jedynie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 566 złotych (stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Sąd wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie wziął pod uwagę kwestie podnoszone przez wnioskodawcę we wniosku o przyznanie prawa pomocy i uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie jedynie w części.
Mając na uwadze, iż wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej może wpłynąć na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zwolniono go częściowo od obowiązku uiszczenia wpisu ponad kwotę 200 zł. Uznano jednak, iż wnioskodawca jest w stanie partycypować w pozostałej części należnego wpisu. Oznacza to, że skarżący obecnie ma obowiązek uiścić tylko wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 200 zł.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.