Uzasadnienie
Pismem z 26 kwietnia 2011 r. A. H. (zwany dalej: skarżącym), złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2011r., [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] sierpnia 2010r., [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...].
Pismem z 26 marca 2012 r. skarżący cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należało potraktować jako dopuszczalne i wiążące, a tym samym uznać za skuteczne.
Uwzględnienie wniosku skarżącego zasadnym czyni też orzeczenie o zasądzeniu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. O wynagrodzeniu orzeczono na podstawie art. 250 oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit c) i § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.