Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 czerwca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1136/15

Uzasadnienie

W dniu 2 września 2014 r. (data nadania) skarżący Ł. B. złożył w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w Ł. powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców i warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem, w którym powiadomił o zamiarze wycofania ogórka uprawianego na areale 1,49 ha na działkach ewidencyjnych nr: 114 (1,05 ha), 33 (0,19 ha) i 56 (0,25 ha). Następnie w dniu [...] września 2014 r. wnioskodawca złożył uzupełnienie do powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia wycofania owoców lub warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem, w którym zadeklarował, że uprawa ogórka w ilości 2 500 kg, prowadzoną w gruncie na obszarze 1,30 ha, zamierza poddać niezbieraniu w terminie 30 września 2014 r.

W dniu 02 października 2014 r. została przeprowadzona kontrola uprawy ogórków w gospodarstwie wnioskodawcy, z której sporządzono Raport z kontroli nr [...]. W trakcie kontroli ustalono, że na działkach ewidencyjnych nr 114 i 56 ogórki są przejrzałe, zżółknięte, rośliny uschnięte i nie nadają się do celów handlowych. Na działce ewidencyjnej nr 33 stwierdzono brak produktu - plantacja została zniszczona przed kontrolą. Wskazano również, że przed kontrolą przeprowadzony był zbiór ogórków (spożycie własne).

Do powyższych ustaleń zawartych w raporcie z kontroli skarżący Ł. B. nie wniósł żadnych uwag i potwierdził je podpisem w dniu [...] października 2014 r.

W dniu 14 października 2014 r. wpłynął do OT ARR w Ł. wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia, w którym producent zwrócił się o udzielenie dopłaty z tytułu działania dotyczącego niezbierania ogórka o kodzie CN 0707 00 05, uprawianego w gruncie na działkach rolnych o łącznej powierzchni 1,30 ha.

Mając na uwadze powyższe wyniki z kontroli przeprowadzonej na miejscu u wnioskodawcy, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Ł. podjął decyzję o odmowie udzielenia nadzwyczajnego wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej do powierzchni 1,30 ha uprawy ogórków.

Dyrektor OT ARR w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2014 r. odmówił wnioskodawcy udzielenia wsparcia do całej wnioskowanej powierzchni.

W uzasadnieniu organ podniósł m.in., że producent warzyw nie spełnił przesłanki określonej w art.

84. ust 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. UE L 157 z 15.06.2011, str.1 z późn. zm.). Przedmiotowy przepis stanowi, iż "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie.

Rozstrzygnięcie organu I instancji zakwestionował producent warzyw wnosząc odwołanie do Prezesa Agencji Rynku Rolnego. Zarzucił organowi opieszałość w skierowaniu zespołu kontrolującego do kontroli miesiąc po złożeniu wniosku, co miało decydujący wpływ na stan plantacji i w efekcie na negatywny wynik kontroli. Podniósł, że wydana decyzja przez Dyrektora OT ARR w Ł. jest dla niego krzywdząca i pozbawia chociażby minimalnych dochodów, które dla niego są głównym źródłem utrzymania.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu powołano przepisy regulujące zasady i tryb wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

Organ wyjaśnił m.in., iż "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku, gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie.

Organ II instancji podkreślił, iż w wyniku przeprowadzonej w dniu 2 października 2014 r. kontroli w terenie, potwierdzono, iż na działkach ew. nr 114 i 56 ogórki były przejrzałe, żółte a rośliny uschnięte - produkt nie nadawał się do celów handlowych; przed kontrolą przeprowadzono zbiór ogórków na potrzeby własne; na działce ew. nr 33 stwierdzono brak produktu - plantacja została zniszczona przed kontrolą.

Zgodnie z art. 110 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, państwo członkowskie przed rozpoczęciem operacji niezbierania sprawdza, czy na danym obszarze nie przeprowadzono już częściowych zbiorów. Tymczasem, jak wynika z raportu z kontroli nr [...] na uprawie ogórka przeprowadzony był zbiór, co powoduje, że uprawa ta nie kwalifikuje się do wsparcia w myśl cytowanych powyżej przepisów.

Ponadto organ II instancji stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 110 ust. 2 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym dany produkt objęty działaniem niezbierania ma być dobrze rozwinięty i w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. Nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art.

84. ust 1 lit. b przedmiotowego rozporządzenia, zgodnie z którym "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej.

Reasumując, Prezes ARR stwierdził, iż organ I instancji zasadnie odmówił udzielenia wsparcia, gdyż wnioskodawca nie przeprowadził działania niezbierania w myśl wskazanych powyżej przepisów i tym samym nie spełnił wymogów jej uzyskania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa ARR w całości. Zarzucił:

1. 1. obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść decyzji poprzez:
2. a) naruszenie zasady prawdy obiektywnej statuowanej przez przepis art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie przez organ administracji podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a to zaniechanie przeprowadzenia kontroli stanu upraw skarżącego w okresie od daty złożenia przez skarżącego Powiadomienia o zamiarze wycofania owoców i warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem, tj. od dnia 03.09.2014 r. do dnia 02.10.2014 r., co skutkowało brakiem ustalenia stanu upraw skarżącego w okresie złożenia przez niego przedmiotowego powiadomienia, a zamiast tego ustaleniem stanu upraw w okresie późniejszym o 29 dni (tj. na dzień 02.10.2014 r.), co jest nieprzydatne dla wyjaśnienia stanu faktycznego w niniejszej sprawie;
3. b) naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów statuowanej przez przepis art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonych w postępowaniu dowodów, na skutek niepełnego rozpatrzenia materiału dowodowego, a to poprzez uznanie, iż stan upraw ogórka skarżącego ustalony na dzień 02.10.2014 r. odzwierciedla stan przedmiotowych upraw w dniu 03.09.2014 r., tj. w momencie złożenia przez skarżącego Powiadomienia o zamiarze wycofania owoców i warzyw w związku z brakiem możliwości sprzedaży spowodowanym rosyjskim embargiem, podczas gdy, z uwagi na upływ 29 dni od daty złożenia powiadomienia do daty kontroli upraw nastąpił proces starzenia się i zamierania roślin, które w dacie kontroli były przejrzałe, zżółknięte i uschnięte, natomiast zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego należało przyjąć, iż rośliny te w dniu 03.09.2014 r. i w okresie następującym bezpośrednio po tym dniu były dobrze rozwinięte i posiadały solidną jakość handlową;
4. c) naruszenia zasady udzielania informacji statuowanej przez przepis art. 9 k.p.a., poprzez zaniechanie należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, a to poprzez zaniechanie poinformowania skarżącego o przewidywanym terminie kontroli prowadzonej przez niego uprawy oraz o fakcie, iż produkty winny być dobrze rozwinięte i solidnej jakości handlowej w dacie kontroli, co skutkowało odmową przyznania skarżącemu wsparcia przez organ pierwszej instancji;
5. 2. obrazę przepisów prawa materialnego poprzez:
6. a) niezastosowanie przepisu art. 85 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z dnia 15.06.2011 r., str.
7. 1) w zw. z art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. Urz. UE L 259 z 30.08.2014 r., str.
8. 2) i wskutek tego uznanie, iż fakt przeprowadzenia przez skarżącego zbioru na potrzeby własne powoduje, iż uprawa nie kwalifikuje się do nadzwyczajnego wsparcia przewidzianego w przepisach § 6 w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej, podczas gdy przepis art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 expressis verbis stanowi, iż na zasadzie odstępstwa od art. 85 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 uznaje się, iż środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcję w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego w celach handlowych, co rozumując a contrario prowadzi do wniosku, iż pozyskiwanie z danego obszaru produkcji w celach innych niż handlowe (w tym na własny użytek) nie stanowi podstawy do uznania, iż uprawa nie kwalifikuje się do wsparcia w myśl cytowanych wyżej przepisów.

W motywach skargi skarżący rozwinął w sposób obszerny powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola m.in. aktów (decyzji, postanowień) z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według - co należy podkreślić - stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania skarżonego orzeczenia.

Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a decyzja znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa, choć argumentacja zaprezentowana w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nie jest w całości prawidłowa.

Zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz.Urz. UE L 259 z 30.08.2014, str.2), zwanego dalej "rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 932/2014" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz.U. z 2014 r., poz. 1190), zwanego dalej "rozporządzeniem RM".

Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia RM w zw. z art. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014, nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw, prowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r.

Zgodnie z definicją "niezbierania" określoną w art. 84 ust. 1 lit. b ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.Urz. UE L 157 z dnia 15.06.2011, str.

1) "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej. Zniszczenie produktów w wyniku niekorzystnych zjawisk klimatycznych lub chorób nie jest jednak uważane za niezbieranie.

Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014, środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcje w celach handlowych w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zobowiązani byli dokonać odpowiedniego powiadomienia właściwego organu danego państwa członkowskiego zgodnie z przepisami szczegółowymi, przyjętymi przez dane państwo członkowskie na podstawie art. 85 ust.1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011.

Rozporządzenie Rady Ministrów, które weszło w życie dnia 5 września 2014 r., w § 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w § 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu.

Obowiązek składania powiadomień jest ściśle powiązany z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 operacje niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 5 i 6 tego rozporządzenia, podlegają co do zasady kontrolom i warunkom określonym w art. 110 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy czym w odniesieniu do operacji niezbierania plonów i zielonych zbiorów, o których mowa w art. 6, kontrole obejmują 100% danych obszarów produkcji.

Art. 110 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 stanowi, że przed rozpoczęciem operacji niezbierania państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie i nie przeprowadzono już na nim częściowych zbiorów, a produkt jest dobrze rozwinięty i czy ogólnie jest w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. Państwa członkowskie zapewniają poddanie produktu denaturacji, a jeśli nie jest to możliwe, dopilnowują dzięki kontroli lub kontrolom na miejscu w okresie zbiorów, aby zbiory nie odbyły się.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, na skutek złożonego przez skarżącego w dniu 03.09.2014 r. (uzupełnionego w dniu 29.09.2014 r.) powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia działania polegającego na niezbieraniu ogórka z uprawy położonej na działkach ewidencyjnych o numerach: 114 i 56 o łącznej powierzchni 1,30 ha, została przeprowadzona kontrola na miejscu (Raport z kontroli nr [...] z dnia 02.10.2014 r.).

W wyniku przeprowadzonej w dniu 02.10.2014 r. kontroli w terenie potwierdzono, iż:

1. - na działkach ew. nr 114 i 56 ogórki były przejrzałe, żółte a rośliny uschnięte - produkt nie nadawał się do celów handlowych;
2. - przed kontrolą przeprowadzono zbiór ogórków na potrzeby własne;
3. - na działce ew. nr 33 stwierdzono brak produktu - plantacja została zniszczona przed kontrolą.

Nie można przyznać racji skarżącemu, iż kontrola miała miejsce po 29 dniach od złożenia powiadomienia i odzwierciedla stan przedmiotowych upraw w dniu 03.09.2014 r. Zdaniem skarżącego, to z uwagi na upływ czasu od daty złożenia powiadomienia do daty kontroli upraw proces starzenia się i zamierania roślin, które w dacie kontroli były przejrzałe, zżółknięte i uschnięte. Natomiast zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego należało przyjąć, iż rośliny te w dniu 03.09.2014 r. i w okresie następującym bezpośrednio po tym dniu były dobrze rozwinięte i posiadały solidną jakość handlową. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarżący w powiadomieniu z dnia 3.09.2014 r. nie wskazał daty niezbierania. Dopiero w złożonej korekcie powiadomienia w dniu 29.09.2014 r. producent zadeklarował datę przeprowadzenia działania niezbierania na dzień 30.09.2014 r. Kontrola plantacji odbyła się w dniu 2.10.2014 r., czyli po upływie 2 dni po deklarowanym terminie niezbierania.

Kontrola wykazała, iż produkt – ogórki nie przedstawiały odpowiedniej wartości handlowej. Zasadnie zatem organ uznał, iż w sprawie nie można było oszacować plonów, które mogłyby stanowić podstawę do obliczenia wysokości wsparcia.

Rację natomiast należy przyznać organowi, iż jak wynika z przeprowadzonej kontroli, nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 110 ust. 2 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym dany produkt objęty działaniem niezbierania ma być dobrze rozwinięty i w dobrym stanie, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu. Nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art.

84. ust 1 lit. b przedmiotowego rozporządzenia, zgodnie z którym "niezbieranie" oznacza zakończenie obecnego cyklu produkcyjnego na danym obszarze, w przypadku gdy produkt jest dobrze rozwinięty i jest solidnej jakości handlowej.

W ocenie Sądu, błędne natomiast jest stanowisko organu, iż okoliczność przeprowadzenia zbioru na uprawie ogórka na potrzeby własne całkowicie dyskwalifikuje ten produkt do wsparcia. Jak słusznie zauważył skarżący, przepis art. 6 ust. 1 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 expressis verbis stanowi, iż na zasadzie odstępstwa od art. 85 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 uznaje się, iż środki w zakresie niezbierania plonów nie są podejmowane w przypadku, gdy z danego obszaru produkcji pozyskiwano produkcję w trakcie normalnego cyklu produkcyjnego w celach handlowych, co rozumując a contrario prowadzi do wniosku, iż pozyskiwanie z danego obszaru produkcji w celach innych niż handlowe (w tym na własny użytek) nie stanowi podstawy do uznania, iż uprawa nie kwalifikuje się do wsparcia w myśl cytowanych wyżej przepisów. Z raportu kontroli wynika jednoznacznie, iż skarżący dokonywał zbiorów ale wyłącznie na własny użytek.

Powyższe jednak nie może zmienić oceny organu co do odmowy przyznania wsparcia. Jak już wyżej wyjaśniono, okoliczność, iż obszar nie był utrzymywany w dobrym stanie, a jakość produktu nie była odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu dyskwalifikuje uprawę do uzyskania wsparcia.

Ostatecznie Sąd stanął na stanowisku, iż organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów procesowych podnoszonych przez skarżącego Sąd wyjaśnia, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Z art. 7 k.p.a. wynika, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W rozpoznawanej sprawie, z powyższych obowiązków organ wywiązał się w sposób należyty.

W tym stanie rzeczy - wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.