Uzasadnienie
W złożonym na formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy J.K. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżąca jest samotna matką i utrzymuje się z rolnictwa, co nie daje jej wysokich dochodów. Wskazała, że... otrzymuje alimenty w wysokości... zł, a dochody z rolnictwa wynoszą... zł. Podkreśliła, że poniosła koszty w niniejszej sprawie w wysokości... zł, a wyrok jest dla niej niekorzystny (jest zobowiązania do wpłaty... zł na rzecz Agencji).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "p.p.s.a."). Podkreślić jednak należy, iż instytucja prawa pomocy znajduje zastosowanie w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, czy wręcz znajdujących się w stanie ubóstwa. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, że sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazane dochody w rodzinie pozwalają wyłącznie na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca nie jest w stanie poczynić z dochodów oszczędności na opłacenie kosztów sądowych.
Sąd uznał, że zwolnienie skarżącej od obciążającej ją na obecnym etapie postępowania opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem (w kwocie... zł), jak i od pozostałych mogących wystąpić w przyszłości kosztów sądowych jest uzasadnione. Z tej przyczyny i na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.