Uzasadnienie
"[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. (zwana dalej stroną skarżącą), w swej skardze z 22 września 2017 r. na opisane w osnowie niniejszego postanowienia rozstrzygniecie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w G. z [...] sierpnia 2017 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącego w przypadku braku wstrzymania wykonania ww. postanowień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Podstawą orzeczenia o wstrzymywaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest prawdopodobieństwo powstania, w wyniku wykonania aktu lub czynności, sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.).
Udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest uzasadnione, gdy skutki prawne lub faktyczne wykonania aktu powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Należy jednak zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie ma postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych.
Postanowienia, których dotyczy wniosek o wstrzymanie ich wykonania, zostały wydane w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych. Nie nakładają one zatem na Skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Nieuwzględnienie sprzeciwu strony skarżącej zgłoszonego w toku kontroli nie wykreowało dlań nowej sytuacji w sferze jego obowiązków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.