Uzasadnienie
Przedmiotem skargi złożonej przez M.Spółka jawna w G.(dalej: skarżąca, strona lub spółka) jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie (dalej: Dyrektor Izby, organ odwoławczy lub II instancji) nr... z dnia... marca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie (dalej: Naczelnik Urzędu lub organ I instancji) nr... z dnia... lutego 2014 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Wnioskiem nr... z dnia... stycznia 2014 r. sporządzonym na wzorze określonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246) Spółka jawna M. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie o zwrot podatku akcyzowego z tytułu eksportu trzech samochodów osobowych marki... w wysokości... zł.
Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. organ I instancji wezwał stronę do uzupełnienia złożonego wniosku o oryginały dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytych wewnątrzwspółnotowo samochodów osobowych niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju lub kopię tego dokumentu zawierającą oświadczenie podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdów o posiadaniu przez ten podmiot oryginału tego dokumentu, o oryginały faktur sprzedaży przedmiotowych pojazdów oraz o potwierdzenie dokonania płatności za samochody objęte wnioskiem. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie ww. braków formalnych, zgodnie z art. 169 § 1 ustawy ordynacja podatkowa, w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
W odpowiedzi na wezwanie strona przy piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. przesłała kserokopie: trzech faktur o numerach:... z dnia 7 stycznia 2013 r. dokumentujących sprzedaż objętych wnioskiem samochodów osobowych, noty korygującej z dnia 21 stycznia 2014 r. oraz potwierdzenia realizacji przelewu na rzecz autoryzowanego salonu sprzedaży... Sp. z o.o. oraz poinformowała, że "zwróciła się także do właściwych organów, które w związku z procesem rejestracji, są w posiadaniu oryginałów dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju i takie dokumenty zostaną Państwu przesłane niezwłocznie po ich otrzymaniu, lecz nie później niż do dnia 28.02.2014 r."
Postanowieniem z dnia... lutego 2014 r. Naczelnik Urzędu pozostawił bez rozpatrzenia ww. wniosek o zwrot podatku akcyzowego z tytułu dokonanego eksportu samochodów osobowych.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia, Dyrektor Izby zaskarżonym postanowieniem z... marca 2014r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z... lutego 2014 r.
Organ II instancji stwierdził, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, Spółka nie wywiązała się w terminie ze spoczywającego na niej obowiązku, bowiem przesłała tylko część dokumentów z wymienionych przez organ podatkowy I instancji. Z tej przyczyny rozpatrzenie złożonego wniosku o zwrot akcyzy stało się czynnością bezskuteczną.
Wyjaśnił, że procedura zwrotu akcyzy zapłaconej z tytułu eksportu składa się z dwóch etapów.
Pierwszy etap sprowadza się do złożenia wniosku na formularzu według wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego, wraz z dowodem zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturą z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumentami potwierdzającymi dokonanie eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.
Wniosek składa podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel i który dokonuje eksportu samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, lub jeżeli w jego imieniu eksport jest realizowany, o czym mowa w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.
Podkreślił, że dopiero po otrzymaniu wniosku wraz z dokumentami organ podatkowy może przejść do kolejnego etapu postępowania.
Wskazał, że Spółka składając wniosek o zwrot akcyzy nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy oraz innych dokumentów (w tym potwierdzeń dokonania płatności za samochody osobowe objęte eksportem oraz oryginałów faktur dokumentujących sprzedaż tych pojazdów) z tytułu dokonanego eksportu (wywozu) trzech samochodów osobowych.
W związku z powyższym, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, w prowadzonym postępowaniu organ podatkowy I instancji prawidłowo w pierwszej kolejności rozpatrzył wniosek pod względem formalnym, tj. ocenił czy jest on kompletny, a więc czy zawiera wymagane dokumenty warunkujące zwrot podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych. W związku ze stwierdzeniem braków formalnych wniosku organ podatkowy I instancji zastosował tryb przewidziany w art. 169 § 1 ustawy - ordynacja podatkowa, do czego byt zobowiązany w ramach czynności wstępnych.
W ocenie organu odwoławczego, Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie prawidłowo wydał rozstrzygnięcie w trybie art. 169 § 4 ustawy ordynacja podatkowa, bowiem podanie Spółki nie spełniało formalnych wymagań przewidzianych przepisami prawa. Brak elementów formalnych wniosku uniemożliwił nadanie mu właściwego biegu, a tym samym złożenie wniosku nie rodziło skutku w postaci wszczęcia postępowania.
Podkreślił, że wskazany w art. 169 § 1 ordynacji podatkowej siedmiodniowy termin do usunięcia braków podania jest terminem ustawowym zawitym, co oznacza, że z jego upływem będzie wiązany skutek w postaci bezskuteczności dokonanej czynności. Organ podatkowy nie ma możliwości ani skracania, ani wydłużania tego terminu.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie podkreślił, że regulacja art. 107 ustawy o podatku akcyzowym daje pełny obraz tego, kto i na jakich warunkach może korzystać ze zwrotu podatku akcyzowego w przypadku dokonania eksportu, gdy akcyza od samochodów osobowych została zapłacona na terytorium kraju. Jednocześnie, zwrot akcyzy stanowi uprawnienie Wnioskodawcy, pod warunkiem łącznego spełnienia przez niego ustawowych przesłanek. Zatem, nieprzedłożenie dokumentów, stanowiących integralną część wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Pismem z dnia 11 kwietnia 2014r. skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby z... marca 2014r wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
1/ Naruszenie art. 169 § 1 w zw. z art. 187 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 1997 Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) poprzez żądanie od strony uzupełnienia dokumentu, który został wydany przez organ I instancji i powinien być organowi znany z urzędu.
2/ Naruszenie art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym z dnia z dnia 29 kwietnia 2011 r. (Dz. U. Nr 108, poz. 626) w zw. z § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku akcyzowego z dnia 24 lutego 2009 r. w 169 § 1 ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają dokonania dostawy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.
Jednocześnie, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Przedmiotem sporu w rozpoznanej sprawie jest to, czy organ podatkowy mógł pozostawić wniosek strony o zwrot podatku akcyzowego bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie wniosku o dokumenty wskazane w wezwaniu Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie z 14 stycznia 2014 r.
Z prawidłowo ustalonego przez organy orzekające stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżąca Spółka złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie wniosek o zwrot podatku akcyzowego z tytułu eksportu trzech samochodów osobowych. Spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku o oryginał dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od objętych wnioskiem samochodów, o oryginały faktur potwierdzających sprzedaż tych samochodów oraz o potwierdzenie dokonania płatności za samochody objęte wnioskiem. Strona została poinformowana, że nieuzupełnienie wniosku w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia. Wniosek nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem, w szczególności strona nie przedłożyła dowodu zapłaty akcyzy od samochodów.
Kwestie związane ze zwrotem akcyzy zapłaconej na terytorium kraju, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym zostały uregulowane w art.107 ustawy z dnia 7 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U.z 2011 r. Nr108, poz.626 ze zm.).
W myśl ust. 1 art.107 tej ustawy podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego.
W ust.4 art. 107 wymienione zostały dokumenty, które strona zobowiązana jest załączyć do wniosku o zwrot akcyzy. Są to: dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub faktura z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3, czyli w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem.
W myśl art.169 § 1. Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
W rozpoznanej sprawie dokumenty, które należy dołączyć do wniosku o zwrot akcyzy zostały określone wyżej przytoczonymi przepisami art.107§ 3 i 4 ustawy o podatku akcyzowym, organ prowadzący postępowanie wezwał stronę do uzupełnienia braków wniosku, pouczając ją o tym, że w przypadku nieuzupełnienia wniosku zostanie on pozostawiony bez rozpatrzenia, a strona nie uzupełniła wniosku w terminie.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 169 § 1 w zw. z art. 187 § 3 ordynacji podatkowej poprzez żądanie od strony uzupełnienia dokumentu, który został wydany przez organ I instancji i powinien być organowi znany z urzędu, Sąd stwierdza, że zarzut ten jest nieuzasadniony. Przepis art.187§3 ordynacji podatkowej stanowi, że fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają dowodu. Jednak przepis art. 107 ust.4 ustawy o podatku akcyzowym, nakładający na wnioskodawcę obowiązek załączenia do wniosku o zwrot akcyzy między innymi dowodu zapłacenia akcyzy, należy uznać za przepis szczególny w stosunku do przepisu art.187§3 ordynacji podatkowej. Za takim stanowiskiem przemawia treść art.107 ust.4 w powiązaniu z ustępem 5 tego artykułu, który stanowi, że organami podatkowymi właściwymi w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, są naczelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej, u których dokonano rozliczenia i zapłaty akcyzy z tytułu ostatniej czynności podlegającej opodatkowaniu, której przedmiotem był ten samochód osobowy.
Z zestawienia przywołanych ust.4 i ust.5 art.107 wynika, że ustawodawca w jednym artykule postanowił, że organem właściwym w sprawie zwrotu podatku akcyzowego jest ten organ u którego dokonano zapłaty lub rozliczenia podatku akcyzowego (ust.5) oraz, że do wniosku należy dołączyć dowód zapłaty akcyzy (ust.4), a więc dokument wystawiony przez organ, do którego składany jest wniosek.
Co do drugiego z zarzutów, to jest zarzutu naruszenia art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku akcyzowego i 169 § 1 ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają dokonania dostawy, Sąd stwierdził, że zarzut tej jest nieuzasadniony, ponieważ przyczyną pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, nie było przyjęcie, że załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają dokonania dostawy, ale fakt nie uzupełnienia wniosku o dokumenty określone w wezwaniu.
Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.