Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. R. i J. R. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2007r.
Postanowieniem z 26 września 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
W dniu 17 grudnia 2008 r. adw. M. M. pełnomocnik z urzędu skarżącego poinformował Sąd, iż przekazał Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej i skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej w wysokości opłaty równej 150 % stawek minimalnych oraz niezbędnych wydatków w kwocie 33,20 zł. Jednocześnie oświadczył, iż koszty nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
W odpowiedzi na wezwanie z 23 grudnia 2008 r. do udokumentowania poniesionych wydatków, pełnomocnik przy piśmie z 8 stycznia 2009r. przesłał trzy potwierdzenia nadania listów poleconych opiewające na łączną kwotę 17,30 złotych. Jednocześnie zmodyfikował wniosek o zwrot niezbędnych wydatków w ten sposób, iż cofnął wniosek o zwrot wydatków ponad kwotę 17,30 złotych
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat został ustanowiony po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 września 2008r. oddalającego skargę, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji.
Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180 złotych. Należy zauważyć, iż zarówno rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości oraz nakład pracy nie uzasadniają przyznania tego wynagrodzenia wg stawek podwyższonych do kwoty 150% stawki minimalnej, o co wnioskuje ustanowiony z urzędu pełnomocnik.
Wykonanie czynności polegających na analizie akt sprawy, przepisów, orzecznictwa i doktryny oraz następnie sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej są czynnościami za które przysługuje wynagrodzenie mieszczące się w ustalonej powołanym rozporządzeniem stawce minimalnej. Aktywność pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków w toku postępowania nie przekraczała granic zwykłej staranności.
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Rozpoznając wniosek zasadnym okazało się również zasądzenie innych udokumentowanych wydatków poniesionych przez pełnomocnika, tj. opłaty pocztowej w kwocie 17,30 zł – za nadanie trzech listów poleconych (art. 250 p.p.s.a. in fine).
Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż adw. M. M. pełnomocnik z urzędu skarżącego, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która zgodnie z jego oświadczeniem została doręczona, jak również wobec jego oświadczenia, że opłaty te nie zostały pokryte przez skarżącego w żadnej części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.