Uzasadnienie
Spółka STW PW z siedzibą w S. P. wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, iż kapitał zakładowy Spółki wynosi 5.000,00 zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi 0 zł, zaś wysokość straty w ostatnim roku obrotowym wyniosła 160.878,30 zł. Skarżąca wskazała, iż posiadała dwa rachunki bankowe, jednakże zostały one zamknięte w kwietniu i czerwcu 2016 r. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż Spółka złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości, który został oddalony z uwagi na brak środków na zabezpieczenie kosztów postępowania.
Na wezwanie Spółka złożyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię postanowienia Sądu Rejonowego L. – W. w L. z siedzibą w Ś. X Wydział Gospodarczy z dnia 11 kwietnia 2017 r. o sygn. akt IX GU 334/16.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia to, iż skarżąca nie osiąga żadnych przychodów, nie posiada również majątku, który mogłaby przeznaczyć na udział w kosztach sądowych. Wskazać w tym miejscu należy, iż wniosek Spółki o ogłoszenie upadłości został oddalony mocą postanowienia Sądu Rejonowego L. – W. w L. z siedzibą w Ś. z dnia 11 kwietnia 2017 r. o sygn. akt IX GU 334/16 z uwagi na bark majątku wystarczającego na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Jednocześnie Sąd ten ustalił, iż Spółka może być rozwiązana bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, bowiem nie posiada zbywalnego majątku i faktycznie nie prowadzi działalności.
Wobec powyższego przyjąć należało, iż wnioskująca strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.