Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2005 r. utrzymał decyzję własną z dnia [...] lipca 2005r w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Ww. decyzja z dnia [...] października 2005r. została doręczona A. G. w dniu 10 listopada 2005 r.
Skarżąca, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 17 czerwca 2006 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym - karta 3 akt sądowych) złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej - p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przypadku skarżącej termin do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych upłynął w dniu 10 grudnia 2005. r, natomiast skarga została złożona, o czym mowa wyżej, w dniu 17 czerwca 2006. r, czyli po upływie omówionego terminu.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.