Uzasadnienie
J. K. wnosząc skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] marca 2008 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji, wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 9 maja 2008 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2782,17 złotych brutto (2460,34 złotych netto). Wyjaśnił, iż jest inwalidą I grupy i zarówno on jak i jego żona ponoszą wysokie wydatki związane z leczeniem. Oświadczył, iż posiada mieszkanie o powierzchni 48 m2 i działkę gruntową o pow. 507 m2, innego majątku w tym zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych nie posiada.
W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2008 r. wezwano zainteresowanego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r. skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym podał, iż miesięcznie ponosi następujące wydatki: 1) opłaty za mieszkanie (czynsz, energia elektryczna, gaz, telefon, abonament RTV) w łącznej wysokości ok. 608 złotych, 2) koszty leczenia skarżącego (leki, opłata za sanatorium [221,33x12], opłacenie przewodnika, używanie samochodu osobowego, zakup indywidualnego sprzętu niezbędnego do rehabilitacji) w łącznej wysokości 772,07 złotych, 3) koszty leczeni żony w tym leków ok. - 150-220 złotych, 4) wyżywienie – 900 złotych (30 x 2 osoby x 15 złotych dziennie), 5) pozostałe (środki higieniczne, ubrania itp.) ok. 40 do 90 złotych.
Ponadto oświadczył, iż nie posiada oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz innego majątku ruchomego znacznej wartości. Do pisma załączył m.in. dokumenty potwierdzające ponoszone koszty, odpis zeznania podatkowego, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wnioskodawcy i jego żony.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację rodzinną, zdrowotną i majątkową oraz dochody. Łączny dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę wynosi ok. 2460 złotych netto i po uwzględnieniu koniecznych wydatków wyłącznie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.