Uzasadnienie
W dniu 1 lutego 2007 r. (data nadania pocztowego) skarżący - J. P. wniósł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział ZUS w C. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] uchylającą decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]. o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] maja 2005 r. orzekającej o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy
Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ rentowy podał art. 154 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (DZ. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej jako kpa) w związku z art. 83 a ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ rentowy wskazał, iż z uwagi na ważny interes strony oraz z uwagi na nowe nieznane wcześniej okoliczności sprawy należało uchylić decyzję nr [...] z [...] grudnia 2006 r. W pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji organ podał, iż na podstawie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), strona może wnieść skargę na niniejszą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Oddziału ZUS w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Skargę do sądu administracyjnego - stosownie do treści art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu wszelkich możliwych sposobów załatwienia sprawy na drodze postępowania administracyjnego. Statuuje zasadę autokontroli działania organu administracji publicznej oraz pierwszeństwo postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego.
Wymaga podkreślenia, iż skarżący wniósł skargę na decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] wydaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w trybie art. 154 kpa.,,Należy wskazać, iż przedmiotem postępowania wszczętego w trybie nadzwyczajnym w celu zmiany lub uchylenia decyzji na podstawie art. 154 (...) jest ustalenie istnienia przesłanek wzruszenia decyzji ostatecznej, a więc jest to nowy przedmiot sprawy w stosunku do tego, którego dotyczyło postępowanie prowadzone wcześniej w trybie zwykłym W związku z tym decyzja wydana na podstawie art. 154 § 2 (kpa) jest decyzją wydaną w I instancji. por. wyrok NSA z 17.3.1982 r., II SA 1188/81. --B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego komentarz, Warszawa 2006, s. 707.
Wymaga podkreślenia, iż w zaskarżonej decyzji adresat został nieprawidłowo pouczony o możliwości wniesienia skargi na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem oddziału ZUS w terminie 30 dni o dnia jej doręczenia. Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie adresatowi decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa. W związku z powyższym decyzja Prezesa ZUS z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] nie była decyzją ostateczną w rozumieniu art. 52 p.p.s.a.
Na marginesie Sąd zauważa, iż zgodnie z treścią art. 112 kpa Dochowanie wszelkich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zwłaszcza tych, które chronią interesy strony, jest obowiązkiem organu administracji prowadzącego postępowanie. Strona nie powinna ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z zaniedbań organu administracji w tym co do skutków błędnego pouczenia przez organ o przysługujących środkach odwoławczych. Wobec czego organ w przypadku wniesienia spóźnionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy obowiązany będzie go rozpatrzyć bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż skarga została nadana z zachowaniem terminu wskazanym w wadliwym pouczeniu organu.
Mając na względzie powyższe należało uznać, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, dopuszczalnych na drodze postępowania administracyjnego, co jest warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie spełnienie warunku określonego w art. 52§1 p.s.a. czyni skargę niedopuszczalną i na podstawie art. 58§1 pkt 6 p.s.a. podlegającą odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na mocy art. 58§1 pkt 6 w zw. z §3 p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.