Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2020 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu z krajowego rejestru sądowego, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego sposób reprezentacji skarżącej przed sądami administracyjnymi w dacie wniesienia skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 13 sierpnia 2020 r. (potwierdzenie odbioru k. 15 akt sądowych).
W dniu 20 sierpnia 2020 r. Prezes Zarządu Skarżącej Spółki drogą mailową zwrócił się o przedłużenie terminu na usunięcie ww. braku formalnego skargi.
W odpowiedzi wysłanej drogą mailową 21 sierpnia 2020 r. kierownik sekretariatu Wydziału V WSA w Warszawie poinformował Skarżącą, że pisma procesowe mogą być wnoszone do sądu w formie papierowej albo przez ePUAP, a także pouczył Skarżącą o warunkach wnoszenia pism do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Następnie w dniu 2 września 2020 r. Skarżąca drogą elektroniczną wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi wskazując, że uchybienie tergo terminu było spowodowane okresem wakacyjnym.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 września 2020 r. Sąd odmówił Skarżącej przywrócenia wnioskowanego terminu.
W tej sytuacji Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi. Skoro bowiem Skarżąca otrzymała wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi w dniu 13 sierpnia 2020 r., to winna ten brak usunąć do dnia 20 sierpnia 2020 r., czego jednak nie uczyniła. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia przedmiotowego braku formalnego skargi został natomiast rozpatrzony przez Sąd negatywnie, a postanowienie wydane w tym zakresie jest prawomocne.
W związku z powyższym w oparciu o z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.