Uzasadnienie
Zarządzeniem z 29 marca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania.
W dniu 20 kwietnia 2011 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu zawartego w piśmie z 20 kwietnia 2011 r. poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Za pismem z dnia 16 maja 2011 r. skarżący nadesłał niepotwierdzoną za zgodność kserokopię wypełnionego urzędowego formularza PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, (w tym od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Stosownie zaś do treści § 2 art. 259 p.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Nie ulega wątpliwości, iż brak formalny sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 marca 2011 r. nie został uzupełniony, gdyż wypełniony formularz został nadesłany w formie kserokopii, która nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem.
W tej sytuacji i na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.