Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 lipca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1200/11

Uzasadnienie

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu [...] maja 2008 r. do ARiMR wpłynął wniosek strony skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego PROW na lata 2007-2013. Wnioskowi został nadany numer [...].

W dniu [...] września 2009 r. została zawarta umowa cywilnoprawna Nr [...] pomiędzy Agencją a stroną skarżącą, na podstawie której stronie skarżącej została przyznana pomoc finansowa w wysokości [...] zł.

Aneksem zawartym w dniu [...] listopada 2009 r. wysokość przyznanej pomocy została obniżona do kwoty [...] zł.

Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Agencja powiadomiła stronę skarżącą, iż na podstawie wniosku o płatność złożonego w dniu [...] listopada 2009 r. została zatwierdzona kwota środków do wypłaty w wysokości [...] zł, pomniejszonej o kwotę dokonanej korekty pomocy. Jednocześnie w piśmie tym udzielono stronie skarżącej pouczenia o możliwości wniesienia prośby o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie korekty kwoty pomocy w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. strona skarżąca wystąpiła z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosku o płatność.

Pismem z dnia [...] marca 2011 r. strona skarżąca została powiadomiona o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie korekty kwoty pomocy na etapie autoryzacji wniosku o płatność.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Agencji z dnia [...] lipca 2010 r., wnosząc o jego częściowe uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu pismu strona skarżąca zarzuciła naruszenie umownych warunków przyznania pomocy finansowej poprzez błędną ocenę przedłożonych dokumentów, jak również dowolność oceny, nie znajdującą odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, jako nie należącej do właściwości sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła skargę na pismo ARiMR z dnia [...] lipca 2010 r. dotyczące korekty kwoty środków do wypłaty na etapie autoryzacji wniosku o płatność złożonego w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego PROW na lata 2007-2013. Należy wskazać, iż w wyniku weryfikacji wniosku o płatność w przedmiotowej sprawie ustalono, iż część kosztów kwalifikowanych została poniesiona przez stronę skarżącą niezgodnie z postanowieniami umowy przyznania pomocy. Z uwagi na powyższe, stosownie do zapisów umowy, Agencja pomniejszyła kwotę pomocy do wypłaty proporcjonalnie do wysokości kosztów, których prawidłowość poniesienia została zakwestionowana.

Nie ulega wątpliwości, iż wskazany przez skarżącą przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że ocena prawidłowości realizacji zobowiązań wynikających z umowy cywilnoprawnej przez jej strony wraz ze wszystkimi kontraktowymi konsekwencjami dokonania takiej oceny, podlega kontroli sądów powszechnych w razie zaistnienia sporu w tym zakresie, a nie sądów administracyjnych. W omawianym zakresie ARiMR jako instytucja publiczna nie ma kompetencji do określania w sposób władczy i jednostronny sytuacji prawnej indywidualnie oznaczonych adresatów. Zakwestionowane przez skarżącą pismo z dnia [...] lipca 2010 r. nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej, lecz dotyczy konsekwencji niewykonania przez skarżącą zobowiązań przewidzianych umową zawartą w dniu [...] września 2009 r. Agencja, dokonując korekty kwoty pomocy wypłacanej na podstawie umowy, działa jako strona stosunku cywilnoprawnego, realizująca swoje uprawnienia kontraktowe, a nie jako organ administracji publicznej.

Co istotne, w przypadku braku porozumienia pomiędzy Agencją a beneficjentem wszystkie spory, w myśl § 18 umowy, rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Oczywistym jest, że ewentualne roszczenia beneficjenta o wypłatę pomocy w zakresie objętym korektą podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II GSK 7779/11).

Zdaniem Sądu nie powinno zatem budzić wątpliwości, że spór zaistniały między Agencją a skarżącą jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, iż na pismo z dnia [...] lipca 2010 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.