Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z (...) maja 2010 r. wniesionej przez K. G. jest decyzja Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. P. Nr (...) z dnia (...) lutego 2010 r. o odmowie przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW).
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniu 4.05.2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR w S. P. wpłynął wniosek K. G. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005.
We wniosku producent zadeklarował następujące działki rolne:
* A o powierzchni 0,53 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 141)
* B o powierzchni 0,87 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 141)
* C o powierzchni 0,21 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 142/4)
* D o powierzchni 0,63 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 203)
* E o powierzchni 1,03 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 529/1)
* F o powierzchni 1,05 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 66)
* G o powierzchni 1,20 ha (położona na działce ewidencyjnej nr 32/02)
W trakcie kontroli kompletności wniosku stwierdzono nieprawidłowości dot.
działki nr 142/3. W związku z powyższym w dniu 8 lipca 2005 r. wystosowano do wnioskodawcy wezwanie do usunięcia braków wniosku.
W dniu 25 marca 2006 roku Wnioskodawca na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 200 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) został wezwany pismem nr (...) do złożenia wyjaśnień odnośnie:
- - nie występowania w ewidencji gruntów obrębu R. O. działki ewidencyjnej nr 529/1, oraz
- - kontroli krzyżowej, tj. deklaracji działki nr 32/2 przez innego producenta. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca przesłał w dniu 31 marca 2006 r. (data stempla pocztowego) następujące dokumenty:
- - pismo z dnia 30.03.2006 r. zatytułowane "oświadczenie i zawiadomienie" następującej treści: "uchwała SN z 6 grudnia 1991 r. III Cz.P108/91 r. samoistnym posiadaczem w dobrej wierze jest osoba, która weszła na chama w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy lub nie było umowy. Na celu przeniesienia własności nieruchomości bez zachowania formy aktu notarialnego i taka osoba nie jest właścicielem. Na podstawie Notarialnego (...) r. K. G. zachował taką formę, proszę zażądać Dokumentu Notarialnego od J. B. zamieszkałej R. O. 76".
- - pismo z dnia 30 marca 2006 roku zatytułowane "oświadczenie" zawierające następujące informacje: "(...) działka nr 529/1 istnieje i musi istnieć ja o żadnej zmianie nic nie wiem i nie zostałem poinformowany to jest działka dożywotnia 529/1 z podziału działki 529 o pow. 1,94 HAF z powierzchni ogólnej 1,34 HAF",
- - pisma z dnia 30 marca 2006 roku zatytułowanego "oświadczenie" zawierającego następujące informacje: "(...) ja z J. B. umowy nie zawierałem, aby na chama właziła na moja własność działkę 32/2 o pow. 1,60 HAF ¾ cz. dla K. G. Podstawa prawna to Mój (AN (...)). ¾ cz. w każdej działce i tak wypełniłem zgodnie z prawem w każdej działce powierzchnię ¾ części wpisałem według prawa. Kto? Przekręt zrobił niech poprawi(...)",
- - pismo z dnia 29 marca 2006 roku, zatytułowane "wniosek", w którym Pan K. G. informuje, iż posługuje się aktem notarialny, nr (...) i działki w nim wymienione stanowią jego własność w ¾ części,
- - kopię aktu notarialnego nr [...] – umowa przekazania gospodarstwa rolnego z dnia 15 kwietnia 1988 roku, na mocy, którego Pani H. G. będąca właścicielką w ¾ częściach nieruchomości obejmującej działki nr 32, 66, 141, 142, 1227, 1265, 203 i 529 przeniosła nieodpłatnie udział ¾ części w opisanym gospodarstwie rolnym na rzecz swojego następcy K. G.,
- - kserokopię pisma Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. Oddział w S. P. z dnia 17 lutego 2006 roku informującego, iż pod wał p. powodziowy rzeki B. na rzecz Skarbu Państwa wykupiono działki: nr 32/1, 142/1, 142/2, 530/1; natomiast pod rowy odwadniające zawale: działki nr 529/5 i 530/3,
- - kserokopię mapy z projektem podziału z datą 1 października 1992 roku wg, której działka nr 529 została podzielona na działki o nr 529/1, 529/2, 529/3, 529/4.
W dni [...] maja 2006 roku została wydana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. P. decyzja nr (...) odmawiająca przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Decyzja została doręczona w dniu 2 sierpnia 2006 roku. Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji (data stempla pocztowego 5 sierpnia 2006 roku), wraz z nim dostarczył m.in. kopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 kwietnia 2005 roku dotyczącego jego skargi na bezczynność Starosty Powiatu Sokołowskiego w przedmiocie złożenia ewidencji budynków. W uzasadnieniu wspomnianego wyroku umieszczone zostało stwierdzenie, iż K. G. "jest właścicielem gospodarstwa rolnego położonego we wsi R. O. gm. C. na podstawie aktu notarialnego nr [...] i postanowienia Sadu Rejonowego w W. z dnia 8 października 1995 r. o dziale spadku i zniesieniu współwłasności, składającej się z działek o nr 66, 141, 143, 203, 1227, 1265, 142/3, 142, 529/4 i 530/4".
Dnia (...) maja 2007 roku Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr (...) o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organy I instancji.
K. G. zaskarżył w/w decyzję skargą z dnia 15 czerwca 2007 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 listopada 2007 roku uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję organu I instancji z uwagi na wydanie decyzji z naruszeniem obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego). W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż w jego ocenie "nie jest dotknięta wadliwością decyzja w zakresie, (...) iż płatnościami za rok 2005 nie mogą być objęte grunty dz. ww. nr 32/2. Bowiem jak dodatkowo przyznał na rozprawie Skarżący, działka ta nie była przez niego użytkowana".
W dniu 8 maja 2008 roku skarżący na podstawie art. 50 § 1 kpa został wezwany do złożenia wyjaśnień i przedstawienia aktualnych wypisów z ewidencji gruntów i budynków dla działek o nr 141, 142/3, 142/2, 203, 529/1, 66, 32/2 gdyż według danych systemu informatycznego ARiMR działka nr 529/1 nie znajduje się w ewidencji gruntów obrębu R. O., a działka nr 32/2 jest deklarowana przez innego producenta we wniosku o płatności.
W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca złożył w dniu 13 maja 2008 roku oświadczenie, iż jest właścicielem działek o nr 32/2, 66, 142, 530, 1227, 1265, 203 i 529 na podstawie aktu notarialnego nr (...).
Dnia 13 maja 2008 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. P. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w S. P. o wydanie aktualnych wypisów z rejestru gruntów dla działek na których wnioskodawca zadeklarował użytki rolne tj. nr 141, 142/4, 142/2, 203, 529/1, 66 i 32/2 położonych w obrębie ewidencyjnym R. O. gmina C., w celu wyjaśnienia nieścisłości w zakresie ich występowania w rejestrze gruntów.
W odpowiedzi na w/w pismo otrzymał żądane wypisy oraz informację, że działka nr 529/1 nie występuje w rejestrze gruntów wsi R. O., gdyż po jej podziale w roku 1998 na działki nr 529/5 o powierzchni 0,01 ha i nr 529/6 o powierzchni 1,03 ha, działka nr 529/2 została wykupiona aktem notarialnym Nr (...) przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w S. (siedziba w S. P.) działającym w imieniu Skarbu Państwa (KW (...) i stanowi własność S. P.). Natomiast działka nr 529/6 stanowi własność J. H. B. (KW (...)). Dodatkowo ustalono, że zgodnie z otrzymanymi wypisami działka nr 32/2 (powierzchnia całkowita 1,60 ha) stanowi wyłączną własność J. H. B., a pozostałe działki mają powierzchnie całkowite: 141 – 1,86 ha; 142/4 – 0,28 ha; 142/2 – 0,02 ha; 203 – 0,84 ha; 66 – 29 ha. Przy czym działka nr 142/2 stanowi własność Skarbu Państwa a jej użytkownikiem jest Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w S., siedziba S. P.. Działki ewidencyjne nr 66, 141, 203, 142/4 stanowią wyłączną własność K. G..
Jednocześnie do akt sprawy wpłynęło oświadczenie J. B. z 23 czerwca 2006 r., w którym stwierdziła, że działkę nr 32/2 użytkuje jako łąkę od 11 lat.
W wyniku poczynionych ustaleń przez organ I instancji orzekł, iż płatność przysługuje wnioskodawcy do następujących działek rolnych:
- - A – powierzchnia 0,53 ha;
- - B – powierzchnia 0,87 ha;
- - C – powierzchnia 0,21 ha;
- - D – powierzchnia 0,63 ha;
- - F – Powierzchnia 1,05 ha;
co daje łączną powierzchnię 3,29 ha, wykluczając z płatności działki rolne: E – o powierzchni 1,03 ha i G – o powierzchni 1,20 ha (łączna powierzchnia 2,23 ha). Ustalono, iż działka nr 529/1 (na której została zadeklarowana działka E) nie istnieje w ewidencji gruntów, a działka nr 32/2 (na której została zadekretowana działka rolna G) nie była użytkowana rolniczo przez stronę.
W dniu (...) czerwca 2008 roku wydana została decyzja nr (...) odmawiająca przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Dnia 7 lipca 2008 roku wniesione zostało od niej odwołanie do Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego, który wydał decyzję nr (...) z dnia (...) sierpnia 2008 roku o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. P. nr (...) z dnia (...) czerwca 2008 roku.
Dnia 25 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji ((...) z dnia (...) sierpnia 2008 roku) i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (nr (...) z dnia (...) czerwca 2008 roku), gdyż decyzja wydana przez organ I instancji nie została podpisana i fakt ten w połączeniu z utrzymaniem w mocy tejże decyzji przez organ II instancji został uznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny za rażące naruszenie prawa.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy dnia 15 lutego 2010 roku wydana została decyzja nr (...) odmawiająca przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił powody rozstrzygnięcia wskazując, iż płatność przysługuje wnioskodawcy tylko do działek: A, B, C, D i F o łącznej powierzchni 3,29 ha.
Wykluczono tym samym działki nr 529/1 (E) jako nieistniejącą w ewidencji gruntów oraz nr 32/2 użytkowaną przez inną stronę, o powierzchni 2,23 ha. Ustalono procentową różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności ONW (5,52 ha) a powierzchnią stwierdzoną (3,29 ha), która wyniosła 67,78 %. Jako podstawię odmowy przyznania płatności wskazano art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku.
W dniu 19 lutego 2010 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. P. wydał postanowienie w sprawie sprostowania, którym usunął błąd w numerze decyzji, w ten sposób, że w miejscu nr decyzji zamienił "(...)" na (...). Wskazany błąd pisarski nie miał wpływu na wydane rozstrzygnięcie.
Dnia 23 lutego 2010 roku skarżący wniósł odwołanie (data stempla pocztowego: 18 lutego 2010 roku) od decyzji odmawiającej przyznania płatności. W piśmie odwoławczym skarżący ponownie zakwestionował dokumenty ewidencji gruntów w zakresie deklarowanych powierzchni działek.
Organ II instancji po ponownym przeanalizowaniu sprawy wydał decyzję z dnia (...) kwietnia 2010 r., która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi do WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które wprawdzie nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały wpływ na tę ocenę.
Kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dzienni Urzędowy L 160, 26/06/1999 P. 0080 – 0102) rolnicy na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą uzyskać wsparcie w postaci dodatków wyrównawczych przyznawane na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy:
- - prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony,
- - podejmuje się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego, oraz
- - stosują dobrą praktykę gospodarki rolnej, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności przez zrównoważoną gospodarkę rolną.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 2004 r., nr 73, poz. 657) płatność ONW udziela się producentowi rolnemu:
- - który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), oraz
- - jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar.
Na mocy § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 2004 r., Nr 73, poz. 657) wysokość płatności ONW, w danym roku kalendarzowym, ustalana jest jako iloczyn stawek płatności na hektar gruntu rolnego i deklarowanej przez producenta rolnego powierzchni działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, przy czym zgodnie z art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 z późn. zm.) za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego.
Złożony w maju 2005 roku wniosek Skarżącego o przyznanie płatności podlegał rozpatrzeniu według zasad wynikających z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wsparcie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 2004 r., Nr 73, poz. 657).
Samo legitymowanie się aktem własności nie może wystarczyć do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o dopłaty. Niezbędnym warunkiem jest bowiem faktyczne użytkowanie posiadanych gruntów rolnych (czyli prowadzenie na nich produkcji rolnej z minimalnymi wymogami w tym zakresie). Skoro ustawodawca wiąże przyznanie płatności z utrzymaniem gruntów rolnych zgodnie z normami to nie sposób tego wymogu oddzielić od ich posiadania polegającego na faktycznym ich użytkowaniu. ARiMR rozpatrując wniosek o przyznanie płatności na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wsparcie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 2004 r., Ne 73, poz. 657) ustalił czy na deklarowanych gruntach rolnych była faktycznie prowadzona działalność rolnicza zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich w powiązaniu z wymaganiami, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, z późn. zm.) i na tej podstawie przyznaje bądź odmawia płatności.
Płatności stanowią pomoc dla rolników, którzy rzeczywiście użytkują będące w ich posiadaniu grunty rolne, a nie są tylko formalnymi ich posiadaczami – (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8.11. 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 1524/2005).
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich nie zdefiniowało samodzielnie pojęcia "posiadanie", a jest to termin prawa cywilnego, dla określenia jego znaczenia należało sięgnąć do kodeksu cywilnego. Zgodnie z treścią art. 336 k.c. posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawa, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie nie jest prawem, ani uprawnieniem; jest stanem faktycznym, pozostającym pod ochroną prawną, nawet, jeżeli jest bezprawne.
Zgodnie z § 2 i 3 w/w rozporządzenia podstawową przesłanką wymaganą do uzyskania płatności ONW jest prowadzenie działalności rolniczej na zgłoszonych do płatności działkach rolnych. Strona nie prowadziła działalności rolniczej na gruncie rolnym położonym na działce 32/2, stąd działka ta została z wniosku strony wykluczona. Działka 529/1 nie figuruje w ewidencji gruntów organ zaś nie uzyskał od strony jakichkolwiek wyjaśnień ani korekty wniosku, stąd powierzchnia rolna położona na w/w działce została również z wniosku strony wykluczona.
W przedmiotowej sprawie po przeprowadzeniu postępowania organu I instancji prawidłowo uznał, iż skarżący nie był w 2005 roku w posiadaniu gruntów rolnych oznaczonych jako działki G (położonej na działce ewidencyjnej 32/2) oraz E (położonej na działce ewidencyjnej 529/1), o dopłaty, do których wystąpił. Potwierdza to stanowisko wyrażone w oświadczeniu J. B., która stwierdziła, iż użytkuje działkę nr 32/2 o powierzchni 1,60 ha położoną w R. O. która jest jej własnością i stanowi łąkę użytkowaną od 11 lat.
Fakt ten jest bezsporny, gdyż na rozprawie (sygn. akt V SA/Wa 1407/07) sam skarżący przyznał, że działki nr 32/2 nie użytkował. W konsekwencji tego ustalenia należało ocenić procentową różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności ONW (5,52 ha) a powierzchnią stwierdzoną (3,29 ha), która wyniosła 67,78 % a następnie odmówić przyznania płatności ONW skarżącemu gdyż zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r.), jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cel jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaków i ich nasion zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.
Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Natomiast zgodnie z art. 77 § 1 Kpa organy administracji publicznej są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Z treści art. 7 i 77 kpa wynika, iż organ ocenia – kierując się normą prawa materialnego – jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają udowodnienia i jakie dowody dla udowodnienia tych faktów są potrzebne (Wyrok NSA w Lublinie z dnia 15 grudnia 1995 r., SA/Lu 508/95).
Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o całokształt materiału dowodowego organ zaś zrobił wszystko celem wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ dokonał także prawidłowej analizy przepisów prawa, które należało w niniejszej sprawie zastosować.
Reasumując w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zostało prawidłowo przeprowadzone, a organy administracji orzekające w sprawie działały zgodnie z przyznanymi ustawowo kompetencjami. Powyższe uzasadniało oddalenie skargi. Stąd orzeczono jak w sentencji (art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).