Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2006 r. Wnioskiem z dnia 30 listopada 2006 r. skarżący ponownie wystąpił o przyznanie mu adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2006 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozpoznający sprzeciw od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 12 lutego 2007 r. odmówił ustanowienia dla K. W. adwokata z urzędu.
Na powyższe postanowienie z dnia 12 lutego 2007 r. skarżący złożył zażalenie. Po jego rozpoznaniu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o przyznanie prawa pomocy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA wskazał, iż zarówno referendarz sądowy, jak i Sąd I instancji dokonali całościowej oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie takie NSA uznał za wadliwe. Z uwagi bowiem na istnienie w obrocie prawnym prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2006 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, ponowny wniosek skarżącego z dnia 30 listopada 2006 r. o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznawany jedynie pod kątem zmiany okoliczności faktycznych w stosunku do tych okoliczności, jakie istniały w momencie wydawania postanowienia z dnia 14 lipca 2006 r. (art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe wytyczne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2007 r. oddalił wniosek skarżącego.
Sąd stwierdził w uzasadnieniu że sytuacja materialna skarżącego nie uległa pogorszeniu, a tylko w takim przypadku zgodnie z ww. art. 165 p.p.s.a. można by było uchylić bądź zmienić wcześniejsze postanowienie w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 15 lutego 2008 r. (data nadania) skarżący złożył ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Podkreślić trzeba, że i tym razem wniosek skarżącego należy rozpatrywać jedynie pod kątem zmiany okoliczności istniejących w momencie wydawania postanowienia z dnia 14 lipca 2006 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Porównując treść wniosku, w oparciu o który referendarz sądowy wydał postanowienie z dnia 14 lipca 2006 r. z treścią późniejszego wniosku z dnia 30 listopada 2006 r. oraz wniosku z dnia 15 lutego 2008 r. będącego obecnie przedmiotem rozpoznania stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego nie uległa pogorszeniu. Dochód miesięczny zwiększył się nawet nieznacznie. Pozostałe okoliczności dotyczące stanu majątku skarżącego nie uległy zmianie. Jego majątek nadal stanowi mieszkanie lokatorskie (85 m2) nieruchomość rolna o powierzchni 3,05 hektara oraz drewniany dom o powierzchni około 100 m-. Bez zmiany okoliczności sprawy - jak zaznaczono wcześniej - sąd nie może zmienić lub uchylić swego postanowienia.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 165, art. 254 §1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.