Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Strony z uwagi na nieusunięcie w terminie braków formalnych. Postanowienie to – w związku z oddaleniem zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt II GZ 397/17 – stało się prawomocne w dniu 13 czerwca 2017 r.
Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r., pełnomocnik Strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a gdyby wniosek ten nie został uwzględniony, wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Następnie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. o sygn. akt II GZ 893/17 NSA oddalił zażalenie Strony na ww. postanowienie z dnia 21 września 2017 r.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2018 r. profesjonalny pełnomocnik Strony zwrócił się o rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi zawartego w piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.
Z kolei, stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć m.in. złożenie omawianego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (v. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] listopada 2016 r., a doręczono ją Stronie w dniu 15 listopada 2016 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 15 grudnia 2016 r. Tym samym 30-dniowy termin do złożenia skargi, wynikający z art. 53 § 1 p.p.s.a., został zachowany. Przyczyną odrzucenia tej skargi, nie było wniesienie jej po upływie terminu, lecz nieusunięcie w zakreślonym terminie jej braków formalnych.
W związku z powyższym wobec zachowania przez Stronę terminu do złożenia skargi, wniosek o jego przywrócenie jest niedopuszczalny. Skoro bowiem nie doszło w sprawie do przekroczenia terminu, to niemożliwe jest jego przywrócenie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.