Uzasadnienie
G. M. (zwany dalej: skarżącym), działając przez ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z... lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W jego uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, iż skarżący traci prawo do legalnego pobytu na terytorium RP, tj. w kraju gdzie skoncentrowane jest jego całe życie. Tu ma swoją rodzinę, pracę i mieszkanie. Poza granicami Polski nie ma żadnych bliskich, nie wie nawet gdzie miałby się udać do czasu zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym powyżej przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Z powyższego wynika także, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z... lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP nie jest tego typu decyzją, która nadawałaby się do wykonania. Jej skutkiem nie jest nakaz określonego zachowania się skarżącego, a jedynie brak nabycia określonego prawa w sferze administracyjnej. Zaskarżona decyzja nie może zatem podlegać wstrzymaniu wykonania w trybie art.61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.