Uzasadnienie
K.Z.R. K. i O.R. (dalej również: skarżący), w dniu [...] kwietnia 2013 r. (data nadania pocztowego) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] marca 2013 r. Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z [...] listopada 2012 r. wydane w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych. Skargę skierowano bezpośrednio do Sądu.
Organ administracji w treści postanowienia zawarł pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. Na podstawie zarządzenia z 15 kwietnia 2013 r., Sąd w dniu 16 kwietnia 2013 r. przekazał skargę, zgodnie z właściwością, do Dyrektora Izby Skarbowej w W. W dniu 10 maja 2013 r. organ zwrócił Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W rozpoznawanej sprawie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt. Zatem wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie wypełnia ustawowego wymogu w zakresie trybu wnoszenia skargi na rozstrzygnięcie organu administracji.
Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1352/07 (LEX nr 574446) oraz w postanowieniu NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 2336/10. W orzeczeniach tych stwierdzono, że w konstrukcji uruchamiania postępowania sądowoadministracyjnego, przewidzianej przez art. 54 § 1 p.p.s.a., tylko wniesienie skargi za pośrednictwem organu automatycznie wszczyna postępowanie przed tym sądem. Wobec tego należy przyjąć, że jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana bezpośrednio do sądu, nie zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne uruchamiane skargą, a przekazanie skargi pismem innemu podmiotowi np. organowi, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, nie następuje w ramach tej procedury już uruchomionej w sytuacji, gdy skarga zostaje wniesiona prawidłowo za pośrednictwem organu. Nie ulega wątpliwości, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, tj. bez zachowania trybu wnoszenia skargi, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, co Sąd uczynił w niniejszej sprawie.
Zaskarżone postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 11 marca 2013 r. W dniu 12 kwietnia 2013 r. do Sądu wpłynęła skarga na to postanowienie, a w dniu 16 kwietnia 2013 r. Sąd przekazał skargę do właściwego organu, za pośrednictwem poczty. Termin złożenia skargi za pośrednictwem organu upłynął w dniu 10 kwietnia 2013 r., a więc skarga wpłynęła do Sądu, jak również została przesłana do organu już po upływie terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z powyższego wynika, iż skarga została wniesiona do Sądu po upływie trzydziestodniowego terminu i podlegała odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.