Uzasadnienie
Spółka z o.o. S. z siedzibą w W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazała, iż kapitał zakładowy Spółki wynosi 1.750.000,00 zł, wartość środków trwałych na koniec 2013 r. wynosiła 18.362,46 zł, natomiast wysokość zysku za ostatni rok obrotowy wyniosła 4.346 zł. Skarżąca posiada rachunek bankowy, na którym nie zgromadzono żadnych środków finansowych. W uzasadnieniu podniesiono, iż Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada środków finansowych, zaś wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki został oddalony z powodu braku majątku.
Wykonując zarządzenie o wezwaniu do złożenia dodatkowego oświadczenia, Spółka nadesłała wyciągi z rachunku bankowego, kopię zeznania podatkowego za 2013 r., bilans i rachunek wyników za 2013 r., uproszczony rachunek wyników za 2014 r., deklaracje VAT 7 za okres od lipca do grudnia 2014 r., a także wykaz środków trwałych na dzień 29 listopada 2013 r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia to, iż Spółka nie posiada majątku ani środków pieniężnych, zaś z Informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców na dzień 9 lutego 2015 r. (KRS nr 136644) wynika, iż postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki z uwagi na fakt, że jej majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania (vide: Dział 4, Rubryka 3.1, k. 20 akt sądowych).
Wobec powyższego przyjąć należało, iż wnioskująca strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.